Süleymân Tâlib'in Zeyl-i Siyer-i Veysî'si (inceleme-metin)

Veysî'nin "Siyer-i Veysî" ismiyle de anılan "Dürretü't-Tâc fî Sîreti Sâhibi'l-Mi'râc" adlı eseri Türk edebiyatında telif siyer türünün ilk örneğidir. Müellifin ölümü üzerine yarım kalan esere 10 kadar zeyl yazılmıştır. Bu zeyillerden biri de hakkında fazla bilgi bulunmayan Koçhisârî-zâde Süleymân Tâlib tarafından yazılmıştır. Eserin bilinen tek yazma nüshası Berlin Devlet Kütüphanesinde bulunmaktadır. 1206/1792 yılında tamamlandığı anlaşılan eser, Nâbî'nin ilk zeyline zeyl olarak yazılmıştır. Benî Kaynukâ Gazvesi ile başlayan eser Yemâme hâkimi Hevze bin Alî'ye gönderilen İslâmiyet'e davet mektubuyla son bulmaktadır. Zeyl, Veysî ve Nâbî'nin eserleri gibi sanatlı bir dil ve üslupla kaleme alınmış, manzum parçalara yer verilmiştir. Bu çalışmada siyer geleneği, Siyer-i Veysî ve zeyilleri hakkında bilgi verilmiş, Süleymân Tâlib'in "Zeyl-i Siyer-i Veysî"si yapı, muhteva ve dil-üslûp özellikleri bakımından tanıtılmış ve eserin çevriyazısı yapılmıştır.