Sürdürülebilir gönüllülüğün kişilik özellikleriyle ilişkisinde öz yeterliliğin aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı sürdürülebilir gönüllülüğün kişilik özellikleriyle ilişkisinde öz yeterliliğin rolünün incelenmesidir. Araştırma, nicel bir araştırma olup ilişkisel tarama modeli yaklaşımıyla genel gönüllü memnuniyeti, kişilik özellikleri ve öz yeterlilik değişkenleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu yönteme ek olarak SPSS programına uzantı olarak eklenen Process modeliyle öz yeterliliğin sürdürülebilir gönüllülük ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkide aracı rolü incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini sivil toplum kuruluşlarında aktif görev alan 18 yaş üstü 200 kadın ve 104 erkek olmak üzere 304 katılımcı oluşturmaktadır. Elde edilen nicel verileri ölçmek için gönüllü memnuniyeti, 10 maddeli kişilik ölçeği ve genel öz yeterlilik formu kullanılmıştır. Katılımcıların yaş, cinsiyet, eğitim ve gelir durumu, gönüllülük süresini içeren değişkenler ise sosyo-demografik form aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmanın sonucunda dışadönüklük, sorumluluk ve duygusal dengelilik kişilik özellikleriyle sürdürülebilir gönüllülük arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur. Öz yeterliliğin sürdürülebilir gönüllülük düzeyi, dışadönüklük, sorumluluk ve duygusal dengelilik kişilik özellikleriyle istatistiksel olarak anlamlı ilişkisinin bulunduğu ortaya konulmuştur. Öz yeterliliğin dâhil edildiği aracı model sonuçlarına göre dışadönüklük ile sürdürülebilir gönüllülük arasındaki ilişkide öz yeterliliğin kısmi aracılık rolü üstlendiği görülmektedir. Son olarak, öz yeterliliğin duygusal dengelilik kişilik özelliği ile sürdürülebilir gönüllülük arasındaki ilişkide ve sorumluluk ile sürdürülebilir gönüllülük arasındaki ilişkide tam aracılık rolü üstlendiği görülmektedir.