Sürdürülebilir yerel kalkınma ve kentsel ekoloji tartışmaları bağlamında cittaslow kentleri: İzmir-Seferihisar örneği

Bu çalışma eleştirel kent kuramları ışığında Cittaslow kentlerine dair yeni bir bakış açısı öne sürmektedir. Cittaslow, 1999 yılında İtalya'nın dört küçük kentinin belediye başkanları öncülüğünde kurulmuş olup; kentlerin yerel kültürlerini ve doğal varlıklarını korumayı ve de bunları sürdürülebilir yerel kalkınma için birer araç haline getirmeyi hedefleyen bir kent oluşumudur. Bu nedenle Birleşmiş Milletler tarafından oluşturulmuş olan sürdürülebilir kalkınma hedefleri Cittaslow Ağı tarafından kalkınma ilkeleri olarak kabul edilmektedir. Günlük yaşamın ve kentlerin üzerinde küreselleşme etkisiyle meydana gelen yıkıma karşı yerel ve geleneksel unsurların sürdürülebilir kılınması bu ilkelerden biridir. Az gelişmiş ülkelerin kentlerinde turizm, kentin tahribatı için hızlandırıcı bir rol oynamaktadır. Ayrıca ilkel birikim ve soylulaştırma süreçlerinin de sebebi olmaktadır. Bu çalışma turizmin öne çıktığı Cittaslow kentlerini, Türkiye'nin ilk Cittaslow kenti olan Seferihisar üzerinden analiz etmektedir. Seferihisar'da, sürdürülebilir yerel kalkınma ve ekolojiye dair söylem ve pratikler öne çıkmaktadır. Yerel yönetimlerin bürokratik olarak planlayıp, sonrasında tabana yaymaya çalıştığı Cittaslow uygulamaları, az gelişmiş ülke kentler için çözüm reçetesi sunamamakla birlikte çelişkilerin yeniden üretilmesine aracı olmaktadır. Çelişkilerin temel sebebi ise Cittaslow'un küreselleşme karşıtlığı iddiasına rağmen kapitalizme karşı bir eleştirel duruş geliştirmemiş olmasıdır. Ayrıca neoliberalizm adı altında yeniden yapılanan ekonomi-politiğin, yapılandırılmış bir mekanı üretmesi, Seferihisar'da gerçeklik bulmuştur. Seferihisar'ın 11 yıllık Cittaslow deneyimi, yerelin sadece yerel kalamadığını, kentin sermaye birikim rejimine uygun olarak şekilde yeniden yapılandırıldığını ve de ekolojik tahribatın derinleştiğini göstermektedir.