Suriyeli Süryanilerin devlet ve iktidar ile olan ilişkisi - 1946'ya kadar

Bu çalışmada Ortadoğu coğrafyasının önemli ülkelerinden biri olan Suriye'deki Süryanilerin devlet ve iktidar ile ilişkileri analiz edilmiştir. Bu bağlamda genel olarak Suriye'nin tarihsel arka planından bahsedilmekle birlikte özelde Suriye Süryanileri ile devletlerin ve iktidarların iç - dış politika etkileşimleri üzerinde durulacaktır. En eski Hıristiyan topluluk olarak tanımlanan Süryaniler egemenliği altında bulundukları devletlerle ve komsularıyla iyi ilişkiler kurmuş, bazı dönemlerde isyan hareketinde bulunmakla birlikte genelde barış içinde bir arada yaşama eğiliminde olmuşlardır. İnançlarına sıkı bağlılık içinde olan Süryaniler diğer Hıristiyan gruplardan (Ermeni ve Nasturiler )farklı olarak bağımsız bir devlet kurma idealinde olmamışlardır. Roma ve Bizans gibi Hıristiyan devletlerin mezhepsel baskılarıyla mücadele eden Süryaniler, Haçlı Seferlerinden ve Moğol istilalarından büyük zarar görmüşlerdir. Buna karşın Süryaniler İslamla barışık bir hayat sürdürdüklerini ifade etmişler ve İslam egemenliğini Hıristiyan egemenliğine tercih etmişlerdir. Süryanilerin 1915 olayları sonrası soykırım iddialarında bulunmaları ve özellikle 20. Yüzyılda yoğunlaşan Süryani diaspora faaliyetleri göz önüne alındığında Süryanilerin bu yöndeki eğilimlerinin arkasındaki nedenler özem kazanmıştır. Çalışmanın ana konusu I. Dünya Savaşı öncesinde Batılı güçlerin Ortadoğu'ya yönelik siyasal amaçları doğrultusunda Hıristiyan azınlıklara yönelik politikalarıdır. Bu noktada I. Dünya Savaşı Süryaniler açısından kırılma noktası olmuştur. Hem anayurtları olan Anadolu'dan göç etmişler hem de I. Dünya Savaşı sonrası Ortadoğu'ya şekil veren Batılı güçler tarafından göz ardı edilmişlerdi. Bu durum Süryanilerde hayal kırıklığı yaratmış olmakla birlikte, 19. Yüzyılda tüm dünyayı etkileyen Milliyetçilik akımının etkisiyle Süryaniler bağımsız bir Suriye Devleti'nde yaşamak istemişlerdi. Bu bağlamda çalışmanın son bölümünde Batılı güçlerin Suriye ve Süryaniler üzerindeki politikaları analiz edilmiştir. Savaş sonrası döneme ilişkin düzenlemelerde göz ardı edilen Süryanilerin savaş sonrası dönemde yoğun bir diaspora faaliyetine girdikleri görülür. Bu bağlamda Süryaniliği bir din olmaktan çıkarıp, etnik kökene dayalı bir kimlik inşa etme faaliyetleri hız kazanmıştır.