Suyûtî'nin ed-Dürrü'l-Mensûr fi't-tefsîr bi'l-me'sûr adlı tefsirinde kırâat olgusu

Kendi döneminin önde gelen âlimi olan Suyûtî, gerek eserleri ve gerekse yetiştirdiği öğrencileri dolayısıyla, İslâm fikir hayatında önemli bir yere sahiptir. Ortaya koyduğu yaklaşım tarzı ve eserleriyle sadece yaşadığı dönemde değil, vefatından sonra da dikkati çeken Suyûtî'nin, Kur'ân'a bakış açısının ve tefsirdeki kırâat metodunun araştırılmasına duyulan ihtiyaç, bizi böyle bir çalışmaya sevk etmiştir. Zira kendisi hakkında çok şey söylenen Suyûtî'nin bu yönünün aydınlatılmasının büyük önem arz ettiğini düşünmekteyiz. Usûlde Sünnî-Eş'arî, fürû'da Şafiî mezhebine mensup olan müellifin, bize kadar ulaşan bir kısım eserlerinin tahkiki yapılmış, bu eserlerden özellikle inceleyeceğimiz ed-Dürrü'l-Mensûr tefsiri, rivayet tefsiri açısından çok önemli bir yere sahiptir. Örneği sadece ilk asırlardaki tefsirler arasında bulunan ve bu alanda en hacimli kaynak niteliğini taşı¬yan eser, ayetlerin tefsiriyle ilgili rivayetlerden başka hiçbir açıklama ihtiva etmemektedir. Bazılarınca rivayet tefsiri konusunda en meşhur ve mufassal eser olarak bilinen Taberî'nin (ö. 310/ 923) tefsiri sayılamayacak kadar çok dirayet unsuru ihtiva ederken bu kitapta rivayetler dışında kalan kısım, birkaç satırlık mukaddime ile ferağ kaydından ibarettir. ed-Dürrü'l-Mensûr tefsirinde Suyûtî'nin Kur'ân ve kırâat anlayışını ve metodunu ortaya koymaya çalışırken, bu alandaki boşluk bir nebze de olsa doldurulacaktır.