Talks without commitment: The impact of rebel group organizational capabilities on the prospects of negotiated settlements

Bir barış sürecinde birden fazla aşama vardır ve bu süreçleri etkileyen belirli parametreler nedeniyle bu süreçlerin sonuçları farklılık gösterebilir. Barışçıl çözüme ulaşmak birçok faktöre bağlı olduğundan bu zamana kadar barış süreçlerini inceleyen çalışmalar müzakere edilen antlaşmalarda başarısızlığa yol açan çeşitli faktörleri incelediler. Bu tezde, isyancı grupların örgütsel yeteneklerinin çatışmanın barışçıl çözümü üzerindeki etkisini müzakere başarısızlıklarının olasılıkları üzerinden araştırarak mevcut literatüre katkıda bulunmayı amaçladım. Örgütsel yetenekleri, tabanlarla olumlu ilişkiler, liderlikte yüksek merkezileşme, bölgesel kontrol ve doğal kaynaklardan elde edilen finansman olarak kavramsallaştırdım ve bu yeteneklerin müzakere başarısızlıklarıyla olumlu bir şekilde ilişkili olduğunu varsaydım. Bu yeteneklerin etkisini test etmek için, mevcut verileri kullanarak 1990-2005 dönemi için 63 farklı ülkede 180 isyancı grubun toplam 859 gözlemini içeren bir veri seti oluşturdum. Hipotezlerimi Cox regresyon modelleri ve lojistik regresyon modelleri ile test ettim. Her iki analizden elde ettiğim bulgular, taban ilişkileri, örgütsel yapı ve doğal kaynak finansmanı açısından karışık sonuçlar ortaya koysa da, toprak kontrolüne sahip isyancı örgütlerin, bir görüşme başlatıldıktan sonra müzakere başarısızlıklarına karışma olasılığının daha yüksek olduğunu doğruladı.