Taktiksel oyun modeli ile badminton öğretimi

Amaç: Araştırmanın amacı, taktiksel oyun modeli ile badminton öğretiminin gerçekleştirilmesidir. Materyal ve Metot: Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel modelde yürütülmüştür. Çalışma grubunu, Spor Bilimleri alanında öğrenim gören 20 deney, 20 kontrol olmak üzere toplam 40 katılımcı oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Badminton Başarı Testi", "Oyun Performansı Değerlendirme Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde alanında uzman 5 gözlemciden alınan yardım ile gözlemciler arası güvenirlik analizi yapılmıştır. Verilerin analizinde bağımlı gruplar t testi ve bağımsız gruplar t testi uygulanmıştır. Gruplar arasındaki farkın anlamlılığını sınamak için ise kovaryans (ANCOVA) analizi tekniği kullanılmıştır. Bulgular: Ön test puanları son test puanlarının önemli bir yordayıcısı olup, tek başına son test puanlarındaki değişmenin %61'ini açıkladığı görülmüştür. Uygulama sonunda bilişsel alanda her iki grubun son testlerinde artış belirlenmiştir. Ön test ve milli sporcu olma durumu sabit tutulduğunda ön test ve son test puanları arasındaki değişimin %43,8'ini badminton öğretimi uygulamasının açıkladığı tespit edilmiştir. Grupların oyun performans puanları incelendiğinde, DÖM ve TOM arasında TOM lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırmada milli sporcu olma durumunun seçilen bağımlı değişkenler üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı ancak örneklem grubunun seçilen bağımlı değişkene ilişkin hazır bulunuşluk düzeylerinin (ön test puanları) tek başına anlamlı farklılık yarattığı görülmüştür. Ancak millîlik durumu ve ön test puanlarının kontrol altına alınmasıyla araştırmada oluşturulan bağımsız değişkenin (TOM) bağımlı değişken üzerindeki etkisinin anlamlı olduğu sonucuna varılmıştır.