Tarihsel süreçte Türk köy yapılanması ve 442 sayılı Köy Kanunu

Türk toplumu İslam öncesi dönemden başlayarak konargöçer ve yerleşik şekillerde hayatını sürdürmüş, bu tarihsel gelişim günümüzde var olan köy ve şehir hayatımıza değin sürmüştür. Türkiye'de gelişmekte olan şehirlerin kanuni düzenlemelere olan ihtiyaçları çeşitli dönemlerde çıkarılan ve güncellenen kanunlarla giderilmeye çalışılırken, köye yönelik mevzuatın geliştirilmesi şehirle ilgili mevzuatları oldukça geriden izlemiştir. Öyle ki bugün yürürlükte olan 442 Sayılı Köy Kanunu 1924 yılında yürürlüğe girmiş ve çok küçük çaplı bazı kısımlar hariç değişikliğe uğramadan günümüze değin varlığını sürdürmüştür. İşbu çalışma bu kanunun doğduğu sosyal ve ekonomik zemini Türk toplumunun yerleşik hayata geçişi ve bunu sürdürmesi süreçleri bağlamından araştırırken diğer yandan kanunun günümüz köy hayatının ihtiyaçlarına ne kadar cevap verebildiğini incelemektedir. Bu bağlamda tarihsel süreçte İslam öncesi Türk toplumlarından başlayarak kırsal hayat incelenmiş, özellikle Selçuklu ve Osmanlı Devletleri ile birlikte Anadolu'nun iskânı sürecinde köylerin oluşum ve gelişim esasları ortaya konmaya çalışılmış, Osmanlı Devleti'nin modernleşme döneminde ortaya çıkan yeni kanun mevzuatlar ele alınmış ve nihayetinde Türkiye Cumhuriyeti'nin 1924 yılında yürürlüğe soktuğu 442 sayılı Köy Kanununun yasalaşma süreci ilgili bilgi ve belgeler ışığında incelenmiştir. Ayrıca ilgili kanunun günümüzdeki uygulanabilirlik durumunun ne derecede kısıtlı olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır.