TAVİ hastalarında peri-prosedürel miyokardiyal hasar ile ilişkili yeni bir anjiografik değerlendirme; aortik sinüs valsalva yıkanma zamanı

GİRİŞ VE AMAÇ: Transkateter aortik kapak implantasyonu (TAVİ) sonrası gelişen peri-prosedürel miyokardiyal hasar (PPMH), hasta prognozunu etkileyebilecek önemli bir komplikasyondur. Bu çalışmada, TAVİ hastalarında PPMH ile anjiografik olarak tanımladığımız yeni bir parametre olan 'Aortik Sinüs Valsalva Yıkanma Zamanı' (ASVYZ) arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEMLER: Çalışmamız Samsun Üniversitesi Tıp Fakültesi Yerel Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (10/07/2024). Bu çalışmada Samsun Eğitim ve Araştırma hastanesine 01.01.2022-01.04.2024 tarihleri arasında ciddi aort darlığı(ESC 2021 kapak klavuzunda tanımlandığı üzere; Yüksek Gradientli Ciddi Aort Darlığı; Aortik mean gradient>40 mmHg, Aort Kapak (AV) max>4 m/s ve Düşük Akımlı Düşük Gradientli Ciddi Aort Darlığı; Aortik mean gradient<40 mmHg, AVmax<4 m/s, AVA<0.1) ile başvurmuş ve kliniğimizde TAVİ yapılmış olan hastaların verileri retrospektif ve kesitsel olarak taranmıştır. TAVİ işlemine ait anjiografik görüntülerinden elde edilen ASVYZ verisi ile bazal ve post-op 24.saatteki Troponin I seviyesinin ilişkisi değerlendirilmiştir. Hastaların post-op 24.saatteki troponin düzeyleri değerlendirilerek bazal değerin 2 kat ve üzerindeki artışlar PPMH olarak tanımlanmış; bu artış 3.Akademik Kapak Araştırma Konsorsiyumu'nda(VARC 3) tanımlanan periprosedürel miyokardiyal enfarktüs kriterlerini sağladığında tip 5 MI olarak değerlendirilmiştir. Retrospektif ve kesitsel olarak, dahil edilme kriterleri uygun olan hastalardan elde edilen verilerin istatistikleri için IBM SPSS Statistics 22 paket programı kullanılmıştır. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen toplam 200 TAVİ hastasının %91,5'inde (n=183) periprosedürel miyokardiyal hasar (PPMH) geliştiği saptandı. Anjiografik olarak tanımladığımız ASVYZ, miyokardiyal hasar grubunda anlamlı şekilde daha uzun bulundu. Lojistik regresyon analizinde, ASVYZ süresindeki 1 birimlik artış miyokardiyal hasar gelişme olasılığını 1.588 kat arttırırken (OR: 1.588; %95 GA: 1.271-19.83; p<0.001), pre-operatif sol ventriküler sistolik ejeksiyon fraksiyonundaki (LVEF) her 1 birimlik artış bu riski 1.055 kat arttırmaktaydı (p=0.039). ROC analizi sonucunda, ASVYZ'nin PPMH'ı öngörmedeki ayırt edici gücünü gösteren eğri altında kalan alan (AUC) 0,788 (p<0.001) olarak saptandı. ASVYZ ve post operatif (post-op) 24.saat troponin I düzeyleri arasında anlamlı bir pozitif korelasyon tespit edildi. (Spearman's rho= 0,316; p<0.001). SONUÇ: Bu çalışma, yeni tanımladığımız anjiografik bir belirteç olan ASVYZ'nin TAVİ hastalarında PPMH'ı öngörmede anlamlı bir parametre olabileceğini göstermektedir. Anjiografik olarak kolay ve objektif bir şekilde ölçülebilen ASVYZ, işlem sırasında erken risk değerlendirmesi yapılmasına katkı sağlayabilir. Bulgular, ASVYZ'nin klinik pratikte kullanılabilirliği açısından ileri araştırmalarla desteklenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: TAVİ, Aort Darlığı, Periprosedürel Miyokardiyal Hasar