Temporamandibular eklem ve yumuşak doku mobilizasyon teknikleri bening paroksimal pozisyonel vertigo tanılı bireylerde etkin midir

Amaç: Temporamandibular eklem ve yumuşak doku mobilizasyonunun Benign Paroksismal Pozisyonel Vertigo (BPPV) hastalarında etkinliğini araştırmayı amaçladık. Araç ve yöntemler: ilk değerlendirmede tüm hastalara tanıyı doğrulamak için Dix Hallpike manevrası uygulandı. Dix Hallpike testi pozitif ise Epley manevrası uygulandı. Hastalar çalışma grubu (n=21) ve kontrol grubu (n=21 ) olmak üzere randomize 2 gruba ayrıldı. Temporomandibular eklem ve yumuşak doku teknikleri fizyoterapist tarafından 4 hafta boyunca haftada bir 30 dakika uygulandı. Kontrol grubuna rutin ilaç tedavisi uygulandı. Her iki gruptan da telefon uygulaması üzerinden gönderilen vestibüler egzersiz videolarından oluşan ev egzersiz programını günde iki kez yapmaları istendi. Haftada bir telefonla aranarak egzersizlerin yapılıp yapılmadığı sorgulandı. Hastalar Baş Dönmesi Engellilik Envanteri (BEE), Baş Dönmesi Değerlendirme-Visüel Analog Skala (VAS), Vertigo Semptom Skalası-Kısa Form (VSS), Beck Anksiyete Ölçeği (BECK), Vertigo Dizziness Dengesizlik Soru Anketi (VDI), Tinnitus Engellilik Ölçeği (Tedavi öncesi ve sonrasında TEÖ), Romberg Testi, Tandem Denge Testi, Semitandem Tandem Denge Testi, Fonseca Anamnestik İndeksi (FAI) ve ağız açma miktarı gonyometre ile ölçüldü. Bulgular: çalışma grubunun tandem ve semitandem test sonuçlarının kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha anlamlı artış gösterdiği görüldü (p<0,05). Tedavi öncesi ve sonrası BEE, VAS, BECK ve VDI değişiklikleri her iki grupta da istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). FAI çalışma grubunun değerlerinin kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu görüldü (p<0,05). Tedavi sonrası çalışma grubunun ağız açma, sağ ve sol lateralizasyon ve protrüzyon hareketleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). Çözüm: Her iki grupta da düzelme görülmekle birlikte, çalışma grubunda kontrol grubuna göre vertigo şiddeti ve semptomları, vertigoya bağlı özürlülük düzeyi, çene eklemi seslerinin anlamlı olarak azaldığı, yaşam kalitesinin ve çene eklemi hareketlerinin arttığı gözlendi. Tüm bu sonuçlara göre TME ve yumuşak doku mobilizasyonlarının BPPV'li hastalarda etkili olduğu ve tedavi protokolüne eklenebileceği vurgulanabilir. Anahtar Kelimeler: Benign Paroksismal Pozisyonel Vertigo, Temporomandibular Eklem, Epley Manevrası, Yumuşak Doku Mobilizasyonu, Eklem Mobilizasyonu