Termal duyarlı polimerlerin davranışlarına uç grupların ve çeşitli polimerik blokların etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada 2-hidroksietil 2-klorpropiyonat, glisidil 2-klorpropiyonat başlatıcıları kullanılarak atom transfer radikal polimerizasyonu (ATRP) yöntemiyle hidroksil ve epoksit uçlu poli(N-izopropilakrilamit) (NIPA) polimerleri sentezlendi. Daha sonra epoksit uçlu polimerde uç grup tris(hidroksimetil)aminomethan (TRİZMA) ile reaksiyona sokularak molekül ucunda daha çok hidroksil grubu içeren PNIPA' e dönüştürüldü. 2-hidroksietil uçlu PNIPA polimerleri makrobaşlatıcı olarak kullanılıp ATRP yöntemiyle etil metakrilat (EMA), N,N-dimetilakrilamit (DMA) ve 2-hidroksi-propil metakrilat (HPMA) monomerleriyle diblok kopolimerler sentezlendi. PNIPA-b-PHPMA kopolimeri ε-kaprolaktonun halka açılması polimerizasyonuyla graft kopolimere (PNIPA-b-PHPMA-g-PCL) dönüştürüldü. Ayrıca PNIPA-b-PDMA diblok kopolimeri makrobaşlatıcı olarak kullanılıp ATRP yöntemiyle EMA ve benzilmetakrilat (BMA) monomerleriyle iki adet ABC tipinde triblok kopolimer sentezlendi. Çalışmanın diğer bir kısmında, ana zincirde hidrofilik birimlerle birbirinden ayrılmış çok bloklu PNIPA kopolimerleri serbest radikal polimerizasyonuyla sentezlendi. Bu amaçla yüksek oranda NIPA monomerleriyle daha düşük ve farklı oranlarda (% 20, 10, 5) 2-akrilamido-2-metil-1-propan sülfonik asit (AMPS), N-[3(dimetilaminopropil)]metakrilamit (DMAPMA), vinilbenziltrimetilamonyum klorür (VBC) ve N-[Tris(hidroksimetil)metil]akrilamit (THMMA) monomerleriyle kopolimerler sentezlendi. Ayrıca PNIPA-co-PTHMMA kopolimeri glisidol ile halka açılması polimerizasyonuyla graftlaştırıldı. Sentezlenen bütün polimerlerin yapısal karakterizasyonu FT-IR, 1H ve 13C-NMR teknikleri ile yapıldı. Polimerlerin termal davranışları DSC ve TGA ile incelendi ve sonuçlar birbiriyle karşılaştırıldı. Polimerlerin dielektrik davranışları sıcaklık ve frekansın bir fonksiyonu olarak incelendi ve yapılarıyla ilişkilendirildi. Farklı uç gruplara sahip PNIPA homopolimerleri (monohidroksil uçlu, epoksit uçlu, üç hidroksil uçlu), bütün diblok, triblok ve çok bloklu kopolimerlerin düşük kritik çözelti sıcaklığı ( Lower critical solution temperature, LCST) değerleri türbidimetre, UV-görünür bölge spektrofotometresi ve viskozimetre ile ayrı ayrı tayin edildi. Polimerdeki LCST değerlerindeki farklılıklar polimer yapısıyla ilişkilendirilerek tartışıldı.