The importance of cystatin C, KİM1 and NGAl biological indicators in showing early nephropathy in hiv positive patients

Amaç: HIV ile enfekte bireylerimizin sayısı her geçen gün artarken, tanı alan hastalar da zamanla yaşlanmaktadır. Renal fonksiyon bozukluğu ile başlayan renal yetmezlik durumu, hastaların yaşam kalitesinin bozulmasıyla beraber diyaliz programı, anemi tedavisi, osteoporoz tedavisi, kardiyovasküler hastalık riskinde artış gibi sağlık problemlerine yol açmaktadır. Bu çalışma ile her geçen gün artan bir halk sağlığı problemi olan HIV ile enfekte bireyleri komplikasyonlarından biri olabilecek renal fonksiyon bozukluğunun erken dönemde öngörülmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Enfeksiyon hastalıkları polikliniğimize başvuran 88 HIV ile enfekte hasta ve 81 sağlıklı HIV ile enfekte olmayan birey prospektif olarak değerlendirildi. Bu hastaların çalışmanın başladığı süreç içerisinde ilk başvurusunda alınan serum örneğinde Sistatin C, KIM1, NGAL çalışılırken, idrar örneklerinde ise KIM1 ve NGAL çalışıldı. Çalışmaya dahil edilen HIV ile enfekte hastalarda ve kontrol grubu olarak sağlıklı gönüllülerde yaş, cinsiyet, komorbid hastalıklar, kullandığı ilaçlar, çalışmaya dahil edildiği andaki ilk CD4 hücre sayımı, HIV RNA değerleri, varsa daha önce aldığı antiretroviral tedavi (ART) isimleri kaydedildi. Bu hastaların serum kreatinin, sodyum, potasyum, kalsiyum, fosfor seviyesi, spot idrarda protein ve kreatinin, venöz kan gazı, tam kan sayımı kayıt altına alındı. eGFR değeri Modification of Diet in Renal Disease (MDRD) yöntemi ile hesaplandı. Bulgular: Toplam hastaların 114'ü erkek (%67,5), 55'i kadındı (%32,5). Kontrol grubunda yer alan hastaların eGFR, serumda Sistatin C, serumda NGAL, idrarda NGAL ve serumda KIM1 değerlerinin ortalamalarının, hasta grubunda yer alan hastaların oranlarından daha yüksek olduğu gözlendi. Hasta grubunda yer alan hastaların idrarda KIM1 değerlerinin ortalamaları ise kontrol grubunda daha yüksekti (p<0,05). Serum kreatinin, İdrar protein ve İdrar kreatinin değerlerinde hasta grubunun oranları, kontrol grubunun oranlarından daha yüksek bulundu (p<0,05). Hastaların serum fosfor, güncel eGFR, serum sistatin C, serumda NGAL, idrarda NGAL ve serumda KIM1 değerlerinde kontrol grubundaki oranların, hasta grubunda yer alan hastaların oranlarından daha yüksek olması istatistiksel açıdan anlamlı idi (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda HIV ile enfekte hastalar ile enfekte olmayan hastalarda serumda Sistatin C, KIM1 ve NGAL, idrarda KIM1 ve NGAL ölçümü yapılıp karşılaştırılmıştır. HIV ile enfekte hastalarda bu biyomarkerlar nefropatiyi erken dönemde öngörmede yetersiz kalmıştır. Bunun iyi daha fazla hasta sayısı ile, çok merkezli olarak veya seri ölçümlerde bakılarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmüştür.