Ticari satışlarda satıcının ayıba karşı sorumluluğu

Satış sözleşmeleri, kurma şartları ve ona uygulanacak kurallar bakımından birkaç çeşide ayrılmaktadır. Ticari satış sözleşmeleri, tacirler arasında yapılmalarından dolayı, kuruluşu, konusu, tarafları ve özellikle uygulanacak hükümler bakımından adi satış sözleşmelerinden ayrılmaktadır. Ticari satış sözleşmelerinden doğan borçların ayıplı ifa edilmesi halinde uygulanacak kurallar, adi satışlarda aynı durumda olan kurallarla, sorumluluk şartları ve sorumluluk sonuçları açısından aynıdır. Hâlbuki ticari satış sözleşmesinin konusunun ve taraflarının özelliğinden ve ticari hayatın en önemli işlemlerinden olan satış işlemi ile ilgilidir. Satıcının ayıba karşı sorumluluğunun ise sadece Türk Borçlar Kanunu'nda değil aynı zamanda Türk Ticaret Kanunu'nda da detaylı bir şekilde düzenlenmesi gerekir. Türk Ticaret Kanunu'nda ayıbın tanımı yapılmamıştır. Türk Ticaret Kanunu'nun 23. maddesinin 1. fıkrasının a ve c bentlerinde ise ayıp hususunda, Ticaret Kanunu'nda yer almayan hükümler hakkında Türk Borçlar Kanunu'ndaki hükümlerin uygulanacağına dair açık ve zımni belirtiler yer almaktadır. Buna göre; ayıp, bir malın kullanım değerini azaltan veya ortadan kaldıran her türlü maddi, ekonomik veya hukuki ayıplardan biri olmalıdır. Tezimizde, ticari satışlarda satıcının ayıplı ifasından kaynaklanan sorumluluğu incelenmekte, yasa koyucu, ayıba karşı sorumluluğu konusunda bazı durumlarda kesin bir çözüm yolu izlemediği için tarafımızca eleştirilmektedir. Konumuz kapsamında satıcının ayıba karşı sorumluluğu incelenirken sadece Türk Ticaret Kanunu'nun hükümleri değil, aynı zamanda Borçlar Kanunu ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunlarla birlikte "Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler" hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşmasının (CİSG) hükümlerine de değinilmiştir.