Tip 2 diyabetli hastalarda moralin tedavi uyumu üzerine etkisi

Tip 2 Diyabetli Hastalarda Moralin Tedavi Uyumu Üzerine Etkisi Amaç: Araştırmanın amacı, tip 2 diyabetli hastalarda moralin tedavi uyumu üzerine etkisini belirlemektir. Materyal ve Metot: Araştırma ilişkisel tanımlayıcı olarak, Mart 2019-Haziran 2020 tarihleri arasında yürütüldü. Araştırmanın evrenini Hatay Altınözü Devlet Hastanesi'nde dahiliye polikliniğine başvuran ve dahiliye servisinde tedavi gören 551 yetişkin tip 2 diyabetli hasta oluşturdu. Örneklem, evreni bilinen örneklem hesabıyla 121 hasta olarak belirlendi. Hata payını azaltmak için 183 hasta araştırmamıza dahil edildi. Verilerin toplanmasında Hasta Tanıtım Formu, Philadelphia Geriatri Merkezi Moral Ölçeği (PGMMÖ), Morisky Tedavi Uyum Ölçeği (MTUÖ-8) kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya dahil edilenlerin çoğu 50-65 yaş arası, kadın, evli, ilkokul/ortaokul mezunu, çalışmayan, gelir durumu orta, 6 ay-5 yıl arası diyabet hastası olan, ailesinde diyabet bulunan, oral antidiyabetik kullanan, diyabet eğitimi almamış, uyuşma/karıncalanma komplikasyonu mevcut hastalardır. Hastaların PGMMÖ toplam puan ortalaması 7.77±4.26, MTUÖ-8 puan ortalaması 4.51±2.44'dür. Hastaların moral ve tedavi uyumu düzeyleri düşük olarak bulunmuştur. Sonuç: Moral ile tedavi uyumu arasında pozitif yönde bir ilişki olduğu, moral düzeyi arttıkça tedavi uyumunun arttığı belirlendi. Anahtar Kelimeler: Tip 2 diyabet, moral, tedavi uyumu