Tip 2 diyabetli hastalarda Nabız Dalga Hızı, kardiyovasküler hastalık riski ve Isseral Adipozit Indeks ile trimetilamin–n–oksit düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Diyabetik hastalarda ateroskleroz hızla ilerlemektedir. Tip 2 diyabetin makrovasküler komplikasyonları koroner kalp hastlalıkları ile bağlantılıdır. Arter nabzının damar duvarı boyunca hareket etme hızı olarak tanımlanan Nabız Dalga Hızındaki artmış değerlerin, aterosklerotik sürecin gizli bir göstergesi olduğu ve klasik semptom ve bulgulardan daha erken ortaya çıktığı belirtilmiştir Nabız Dalga Hızı ile ölçümlenen arteriyel sertlik, kardiyovasküler morbidite ve mortalitenin bağımsız bir belirleyicisidir. Bu çalışma yeni tanı alan Tip 2 diyabet hastalarında Trimetilamin N-oksit (TMAO), OxLDL, Homosistein ve Lipopolisakkarit (LPS) düzeyleri ile Framingham, SCORE ve Nabız Dalga Hızı ve Visseral Adipozit İndeks arasındaki ilişkileri araştırmak amaçlamıştır. Çalışmamız 40-65 yaşları arasında 36 Tip 2 Diyabetli hasta ve 36 sağlıklı birey bulunan kontrol grubu ile yapılmıştır. Tüm hasta ve kontrol grubundaki bireylerin Framingham, SCORE ve Visseral Adipozit İndeks değerleri hesaplanmıştır. TMAO, OxLDL, Homosistein ve LPS düzeyleri ELİZA yöntemi ile ölçülmüştür. Tip 2 diyabetli hasta grubunda Nabız Dalga Hızı 8,46±1,7 sağlıklı bireylerin Nabız Dalga Hızı 6,94±0,6 bulunmuştur ve farkın anlamlı olduğu görülmüştür (p<0,01). Tip 2 diyabetik hastalarda Framingham ve SCORE risk değerlerinin normal bireylere göre daha yüksek olduğu ve bunun istatiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür (p<0,05). Tip 2 diyabetik hastalarda TMAO, Homosistein, OxLDL ve LPS düzeyleri normal bireylere göre artmış iken bu artışın önemli olmadığı görülmüştür (p>0,05). Framingham ile SCORE pozitif ve anlamlı (r = 0,534) p<0,01) ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca TMAO ile homosistein (r = 0,602) ve OxLDL (r = 0,432) arasındaki ilişkiler orta düzeyde pozitif ve anlamlı bulunmuştur (p<0,01 - p<0,05). Yine Tip 2 diyabetli erkeklerde VAİ ile TMAO ve OxLDL düzeyleri arasında istatiksel olarak anlamlı ilişkinin olduğu tespit edilmiştir (p<0,05, r =0,451 - r =0,433). Sonuç olarak Tip 2 diyabetiklerde Framingham ve SCORE risk değerlendirmeleri ile VAİ ve NDH ile TMAO ve OxLDL ölçümleri arasında yakın bir ilişkinin varlığı ortaya konulmuştur.