Tire Müzesi`nde bulunan işlemelerin teknik ve sanatsal açıdan incelenmesi ve yeni tasarımlar

ÖZET El sanatları insanoğlunun günlük yaşamı için gerekli olan ve insan için tasarlanan her şeyin elle üretildiği geleneksel bir imalat biçimidir ve başlıca özelliği anonim olmasıdır. Bu açıdan, genel olarak el sanatları, bir toplumun tarihini belirleyici unsur olabildiği gibi, yaşayış ve inançlarını, ekonomik ve toplumsal yapısını ve estetik değerlerini de ortaya koyar. İşleme sanatı da kültürel değerlerimiz arasında önemli bir alanı kapsar. İşlemeciliğin tarihi dokumacılığın tarihi kadar eskidir. En eski dokuma merkezlerinin başında gelen Anadolu'da, buna bağlı olarak köklü bir işleme geleneği de oluşmuştur. Özellikle Bizans'ta işleme sanatı son derece gelişmiş iken, Doğu'da Türk topluluktan arasında da işlemeli eşyaların varlığı, bu bölgede yapılan araştırmalar sonucunda gün ışığına çıkarılmıştır. Türklerin Orta Asya'dan getirdikleri işleme geleneği ile Anadolu-Bizans işlemeciliği son derece üstün bir sentez sonucunda Anadolu-Türk işleme sanatını ortaya koymuşlardır. 16. yüzyıldan itibaren işlemeler, sarayda teknik ve sanatsal açıdan en üst düzeye ulaşmış, halk işlemeleri de bu kaynaktan beslenerek yüzyıllar boyunca üretilmiştir. Günümüzde, müzelerimizde etnoğrafik eşyalar bölümlerinde en fazla yeri işlemeli tekstiller kaplamaktadır. Bu örnekler kültür tarihimizin bir bölümünü günümüze taşıması açısından önemlidir ve gelecek nesillere sağlıklı bir biçimde ulaşmaları gerekir. Burada en önemli görev müzelere düşmektedir. Tire Müzesi de sahip olduğu zengin işleme koleksiyonu açısından tanıtılmaya ve araştırılmaya değer bir kurumdur.