Toplumsal düşüncede gerçekliğin temsili

Toplumsal teoride toplum ve toplumsal olanın bir gerçeklik olarak temsilinin metafor dolayımıyla kurgulanmış olduğu ve metaforik temsilin toplumsal teorinin düşünsel ve söylemsel bağlamda merkezi denetimini sağladığı ön kabulünden hareket eden araştırmanın, temel sorunsalı, "toplumsal gerçeklik" ile "gerçeklik hakkında olanın" (toplumsal teori) arasındaki ilişkiselliğin metaforik temsil temelinde çok katlı bir okumaya tabi tutularak araştırılmasıdır. Metaforların, sosyolojik kanonda gerçekliğin teorik bir kurulumu olarak çalışma biçimi toplumsal teorinin içerme ve dışlama biçimleri ile toplumsala ilişkin teorik dilin temsil rejimini göstermesi açısından önemli ipuçları içermektedir. Bu çerçevede, araştırma boyunca klasik, modern ve çağdaş teorisyenler olarak Comte, Spencer, Durkheim, Marx, Weber, Foucault, Bauman ve Baudrillard'ın toplum ve toplumsal olanı bir gerçeklik olarak düşüncelerinde temsil etme biçimleri metafor izleğinde takip edilmiştir. Gerçekliğin temsilinde düşünürlerin metafor tercihleri, tercih edilen metaforun gerçekliği kurma biçimi, "teorinin söylemi ile içsel" ve "toplumsal düşüncenin söylemi ile dışsal" ilişkisi ve topluma ilişkin teorik dili inşa etme stratejisinin bir parçası olarak okuması gerçekleştirilmiştir. Çalışma, düşünürlerin toplum ve toplumsala yaklaşımlarındaki süreklilik ve kırılmaların gösterilmesi amacıyla yaklaşım farklılıkları ve tarihsel dönemleri dikkate alınarak birbirlerini tamamlayıcı metaforik bir tasnif ile yapılandırılmıştır. Araştırma, toplumsal gerçeklik, toplumsal teori ve bu teorinin gerçeklik ile kurduğu bağa ilişkin metafor ekseninde açılımlar sunmakta, metaforun toplumsal teorinin söylemsel rejimi ile ilişkisinin boyutlarını göstermektedir. Toplumsal gerçekliği tarihin farklı dönemlerinde, farklı coğrafyalarında ve farklı yaklaşımlarla teorilerinde kuran düşünürlerin kavramsal dillerinin ve söylem ve temsil stratejilerinin metafor kullanımında birleştiği sonucuna ulaşılmıştır.