Curing the body, curing the society: The miracle stories of Gregory of Tours in the service of ascetical socio-moral reform in sixth-century Gaul

Tours'lu Gregorius'un mucize hikayelerindeki azizler, mucizeleri vasıtasıyla çoğun barışseverlik, yardımseverlik ve merhamet gibi değerleri teoriden toplumsal planda eyleme geçirmektedirler. Yazarın tarih eserinde bulunan mucizelerin bu örnek niteliğinin farkına, literatürde son zamanlarda varılmış bulunmaktadır. Ancak mucize kitaplarındaki mucizeler, özellikle de iyileşme mucizeleri, bu bakımdan ihmale uğramışlardır. Bu tezin ana sorusu, yazarın tüm mucize hikayelerinin, Ârles'lı Caesarius'un vaazlarında, Merovenj dönemi kilise konsüllerinin kararlarında, ve de bizzat yazarın kendi eserlerinde bulunan asketik sosyo-ahlaki reform perspektifinin bağlamına yerleştirilip yerleştirilemeyeceğidir. Tours'lu Gregorius'un ve Ârles'lı Caesarius'un tasavvurundafri toplum, tıpkı kendisine model alması istenen manastırdaki keşiş topluluğu gibi, yardımseverlik, alçakgönüllülük ve itaat gibi değerleri benimsemiş bir toplumdu. Tasavvur edilen reformun asketik niteliği göz önüne alınarak, yazarların ideal değerleri ve onların gerçekleştirilmesi için önerdikleri metotlar, geç antik dönem Galya'sındaki asketik tutum ve uygulamanın çerçevesi içinde incelenmiş ve mucize hikayeleriyle ilişküendirilmiştir. Mucize kitaplarında da gözlenmiştir ki, azizler ideal değerlerin yaşama geçirilmesinde davranışlarıyla örnek olmak ve bu değerlerin tersine hareket edenleri cezalandırmak suretiyle etkin bir rol üstlenmektedirler. İlaveten, bu değerlerin toplumsal planda eyleme geçirilmesinde ve cemaatin fani dünyadan çok ahretle meşgul olmaya ikna edilmesinde de piskoposlara yardımcı olmaktadırlar. Bir diğer önemli sonuç ise hastanın derdine deva bulmadan önce herhangi bir asketik yükümlülük altına girdiği veya daha sonra bir daha asla günah işlememeye yemin ettiği iyileşme mucizelerinin de benzeri şekilde sosyo-ahlaki reform bağlamında ele alınabilir olmasıdır. IV