Tıp fakültesi öğrencilerinde yeme tutumunun belirlenmesi ve anksiyete, sosyal uyum, beden kitle indeksi (bkı) ve diğer faktörlerle ilişkisinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Toplumun yeme tutum ve davranışlarında görülen anormal değişiklikler gün geçtikçe artmaktadır. Yeme tutumunda meydana gelen değişimler zaman içinde yeme bozukluklarına dönüşmektedir. Üniversite öğrencileri yeme bozukluklarında yüksek riskli grubu oluşturmaktadır. Bu çalışmada Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi 1. sınıf öğrencilerinin yeme tutumlarının belirlenmesi ve anksiyete, sosyal uyum, beden kitle indeksi ve diğer faktörlerle (sosyodemografik, sosyoekonomik, yaşam tarzı, beslenme özellikleri) ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Kesitsel tipte bir araştırmadır. Araştırmanın evreni Ege Üniversitesi'nde 2017-2018 eğitim yılında, Tıp Fakültesi birinci sınıfta kayıtlı toplam 390 öğrencidir. Evrenin tümüne ulaşılması hedeflenmiştir. Bağımlı değişken yeme tutumudur. Bağımsız değişkenler sosyodemografik ve ekonomik değişkenler, yaşam tarzıyla ilgili değişkenler, beslenme özellikleriyle ilgili değişkenler, anksiyete düzeyi, beden kitle indeksi ve sosyal uyum düzeyidir. Veriler Haziran 2017'de araştırmacı tarafından geliştirilen anket formu ile toplanmıştır. Form araştırmacı gözetiminde öğrenciler tarafından doldurulmuş ve beden kitle indeksi hesaplanabilmesi için ağırlık, boy ölçümleri yapılmıştır. Veri analizi SPSS 18.0 kullanılarak yapılmıştır. Tanımlayıcı ve analitik istatistikler tablolar halinde sunulmuştur. Kategorik değişkenlerin yüzdeleri, sürekli değişkenlerin ortalamaları ve standart sapmaları belirtilmiştir. Tek değişkenli analizler için ki-kare testi kullanılmış, çok değişkenli analizler için lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada 372 kişiye (%95) ulaşılmıştır. Öğrencilerin %42.7'si kadın, %57.3'ü erkektir. Yaş ortalamaları 18.9±0.8'dir. Yeme tutum testinden 30 ve üzeri puan olan öğrencilerin %6.2'sinin yeme tutumları bozuktur. Yeme tutum testi puan ortalamaları ise 10.59 ± 8.01'dir. Öğrencilerin %15.9'u diyet yapmaktadır. BKİ ortalamaları ise 23.6 ± 3.7'dir. Anksiyete puan ortalamaları 11.4 ± 8.1, sosyal uyum puan ortalamaları ise 80.8 ± 9.8'dir. Orta ve düşük gelir algısında olma, diyet yapma, BKİ'nin normal aralığın dışında olması, şiddetli anksiyete ve sosyal uyumun az olması yeme bozukluğu riskini arttırmaktadır (sırasıyla OR: 4.0, %95 GA: 1.3-12.2, OR: 5.0, %95 GA: 1.5-16, OR:3.1, %95 GA: 1.0-9.4, OR: 18.6 %95 GA: 5.9-58.6, OR: 4.4 %95 GA: 1.3-14.5). Sonuç: Tıp Fakültesi öğrencilerinin %6.2'sinde anormal yeme tutumu vardır. Yeme bozukluğu riski, orta ve düşük gelir algısı durumunda, diyet yapanlarda, BKİ'si normal aralığın dışında olanlarda, şiddetli anksiyetesi bulunanlarda ve sosyal uyumu az olan öğrencilerde yüksektir. Tıp fakültesi öğrencilerinde yeme tutumlarını geliştirecek düzenlemelere ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: yeme tutum testi, anksiyete, sosyal uyum, bki