Tıp fakültesi öğretim üyelerinin tıp eğitimindeki alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına ilişkin görüşleri

Bu araştırmanın amacı: Tıp fakültesi öğretim üyelerinin tıp eğitiminde kullanılan alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına ilişkin kullanma düzeylerini, yeterlik algılarını ve gerekli görme düzeyleri ile ilgili görüşlerini belirlemek; cinsiyet, akademik unvan, anabilim dalı, ölçme ve değerlendirme semineri/kursu almaları ve görev yaptıkları üniversitelere göre farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymak; gereklilik düzeyinin ve yeterlik algısının kullanma düzeyini yordayıp yordamadığını belirlemek; geleneksel yöntemlerle alternatif yöntemleri kullanma düzeylerine ve yeterlik algılarına göre karşılaştırmaktır. Araştırmada, veri toplamak için nicel araştırma yöntemi olan genel tarama modeli kullanılmıştır. Ayrıca alt problemler doğrultusunda tekil ve ilişkisel tarama modellerinin her ikisinden de yararlanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2014-2015 eğitim-öğretim yılında Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde görev yapmakta olan öğretim üyeleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde görev yapan 70, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde görev yapan 69 ve Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde görev yapan 72 öğretim üyesi olmak üzere toplam 211 kişi oluşturmaktadır. 211 kişilik örnekleme araştırmacı tarafından geliştirilen bir anket uygulanmış olup veriler bizzat araştırmacı tarafından anketlerin uygulanma yöntemlerine göre uygulanıp toplanmıştır. Toplanan verilerin analizi, araştırmacı tarafından paket programına aktarılarak yapılmıştır. Verilerin analizinde, ANOVA, Kruskal Wallis, MANOVA, Çoklu Doğrusal Regresyon, İlişkisiz Örneklemler t-testi ve Mann Whitney U testi gibi istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda cinsiyete göre; gereklilik düzeyi ve kullanma sıklığında, anabilim dallarına göre; yeterlik algısı ve kullanma sıklığında, ölçme ve değerlendirme semineri/kursu almalarına göre; yeterlik algısı, tutum ve kullanma sıklığında, üniversitelere göre; yeterlik algısı, tutum ve kullanma sıklığında farklılıklar gözlenmiştir. Alternatif ölçme ve değerlendirme araçları ile geleneksel ölçme ve değerlendirme araçlarını kullanma sıklığı ve yeterlik algısında farklılık görülmüştür. Yeterlik ve tutumun ise alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarını kullanma sıklığını yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlar doğrultusunda; mezuniyet öncesi tıp eğitiminde ölçme ve değerlendirme dersinin olması, eğiticilere ölçme ve değerlendirme semineri/kursu verilmesi, klinik ve temel bilimlerin eğitim süresince entegre edilmesi, eğitici başına düşen öğrenci sayısının azaltılması, derslerin öğrenci merkezli işlenmesi, tıp eğitimi ve bilişimi anabilim dallarının üniversitelerde yaygın hâle getirilmesi önerilmektedir.