Transgender subjectivity: Narratives on the self, the other and the nation

Bu çalışma, İstanbul'da yaşayan trans bireylerin toplumsal cinsiyet oluşturma süreçlerini nasıl anlamlandırdıklarını analiz etmektedir. Erkeklikten kadınlığa geçiş yapacak 11 transseksüel'in ve 10 homoseksüel CeDe'nin (travesti) anlatılarından yola çıkarak, kişinin toplumsal cinsiyetini anlatılaştırmasının medikal sınıflandırmaları geçersiz kılan birden çok yolu olduğunu iddia etmekteyim. Ancak, bu iki grubun birbirlerini algılayış şekilleri geleneksel kadınlık ve erkeklik tasvirlerinden beslenmektedir. CeDe görüşmeciler, transseksüel bireyleri yanlış bedene doğmuş kişiler olarak görürken, transseksüel görüşmeciler CeDe bireylerin toplumsal cinsiyetlerini anlamlandırmada zorluk çektiklerini belirttiler. Transseksüel görüşmeciler, CeDe bireyler seks işçiliği ile bağdaştırıldığı için, aralarına mesafe koymaya çalıştılar. Bu çalışma aynı zamanda iki grubun da anlatıları üzerinden aile, askeriye, sağlık kurumlarıyla ve ulus devletle karşılaşmalarına ışık tutmaktadır. Bu anlatılar, kurumlarla karşılaşmaların grupların kendilerini algılayış biçimleri üzerinde huzursuz edici ve yıkıcı etkileri olduğunu ortaya koymuştur. Grupların anlatıları bu konumlandırmanın çeşitli şekillerde politik aktivizm ve etnisiteye bağlı yapıldığını ortaya koymuştur. Her iki grupta da LGBTT hareketine katılanların ve kendilerini Kürt olarak tanımlayanların anlatıları güncel politik tartışmalar üzerine söylemleri ters yüz edici niteliktedir. Türkiye'nin karmaşık politik dokusu göz önüne alındığında, bu çalışma, ezilen grupların sadece politik aktivizm tarafından açılan alan vasıtasıyla milli ideallerin ötesine geçme eğiliminde olduklarını göstermiştir. Ayrıca, milliyetçi söylemlerin nasıl işlediğini anlama açısından trans ve etnik kimliklerle ilgili soruları da dahil eden bu calışma toplumsal cinsiyet ve etnisite çalışmaları literatürlerine de katkıda bulunmaktadır.