Yeni iletişim ortamlarında tipografinin dönüşümü

İnsan dilinin görsel temsili olan yazı, bilginin kayıt edilip iletilmesinde kullanılarak, sanatın, bilimin ve teknolojinin gelişim sürecinde esas unsur haline gelmiştir. El yazısından baskı tekniklerine geçiş, yazının görsel tasarımı olan tipografiyi gündeme getirmiştir. 20. yüzyılın sonlarında, dijital teknolojilerin icadı ile yeni iletişim ortamları gündeme gelmiştir. Yeni iletişim ortamlarının yaygınlaşması yaşamın tüm alanlarını etkilerken yeni iletişim ortamlarında tipografik tasarım süreci de yeni boyutlar kazanmıştır.Bu çalışmada, geleneksel ve yeni iletişim ortamları arasındaki farkın tipografik tasarıma etkisini ortaya koymak amacıyla başlangıcından bugüne tipografinin gelişimi ele alınmıştır. Tipografik tasarımı kazandığı yeni boyutları ile kavramak, yapılan araştırma ve örnekleri geniş bir yelpazede incelemeyi gerektirirken, literatür araştırmasının sonucunda bugüne kadar yapılan araştırmalarda yer alan tanımlama ve sınıflandırmaların ortak bir terminolojiye sahip olmadığı görülmüştür. Bu nedenle yeni iletişim ortamlarında tipografinin tanımlama ve sınıflandırma önerisi yapılmıştır. Yeni iletişim ortamlarında tipografi temel özelliklerine göre ?statik?, ?dinamik? ve ?etkileşimli? olmak üzere üçe ayrılmıştır. Statik tipografi ?durağan? ve ?ardı ardına gösterim? olmak üzere ikiye ayrılmıştır, dinamik tipografi ?hareketli? ve ?morfik? olmak üzere ikiye ayrılmıştır, etkileşimli tipografi ise ?statik etkileşimli? ve ?dinamik etkileşimli? olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Araştırma kapsamında film jenerikleri, internet sitelerinden tipografi uygulamaları ve deneysel etkileşimli tipografi projeleri incelenmiştir.Bu önermede yeni iletişim ortamlarındaki tipografinin, dijital teknolojilerin sağladığı olanaklarla kazandığı yeni boyutları vurgulanarak tanımlanması amaçlandı. Ayrıca dijital ortamda tasarlanan ve uygulanan tüm tipografik öğeleri kapsayacak bir sınıflandırma yapılması amaçlandı. Bu sınıflandırma önerisi yeni iletişim ortamlarındaki tipografinin zaman, dinamizm ve etkileşim boyutlarını vurgulamaktadır.