Çevrimiçi eğitimde İngilizce öğretim üyelerinin profesyonel kimliklerinin dönüştürücü deneyimleri

Çevrimiçi bir sınıfa hazırlanmak için İngilizce öğretmenleri, öğretim pedagojilerini ve profesyonel kimliklerini korurken yeni bir normali yeniden öğrenmek ve geliştirmek zorunda kalabilirler. Bu çalışmada, İngilizce öğretmenlerinin mesleki kimliklerini dönüşümü ile çevrimiçi öğretime yönelik tutumları ve sosyodemografik farklılıklarıyla (yaş, cinsiyet, eğitim geçmişi, çalışma deneyimi) dil eğitiminde teknoloji kullanımına ilişkin bakış açıları üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Çevrimiçi öğretimin İngilizce öğretmenlerinin mesleki kimlikleri üzerindeki etkisi, yüz yüze eğitimden çevrimiçi sınıflara geçişe nasıl yaklaştıklarına ve bu süreçte öğretmenlerin profesyonel kimliğine yardımcı olan bağlamsal faktörlerin türüne göre analiz edilmiştir. Araştırmanın örneklemini, Türkiye'de bir devlet üniversitesinde ve bir vakıf üniversitesinde görev yapmakta olan 130 İngilizce öğretim görevlisi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, Karakaya (2010) tarafından hazırlanan İngilizce Öğretmenlerinin Bilişim ve İletişim Teknolojilerine Yönelik Tutumları ve İngilizce Öğretiminde Teknoloji ve İnternet Kullanımları Anketi, Cheung'dan (2008) uyarlananÖğretmen Mesleki Kimlik Ölçeği ve Simon(2012) tarafından yapılan yarı yapılandırılmış bir gröportaja gönüllü katılan 12 katılımcı sayesinde toplanmıştır. Verileri özetlemek ve bağımlı ve bağımsız değişkenler arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını araştırmak için tanımlayıcı ve çıkarımsal istatistikler kullanılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanan nitel veriler örüntü kodlamasına ayrılmış ve içerik analizi ile analiz edilmiştir. Sonuçlar, lisans eğitimleri sırasında veya mesleki gelişim olarak eğitim teknolojileri konusunda eğitim alan araştırma katılımcılarının çevrimiçi eğitime yönelik tutumlarını etkilediğini ve buna bağlı olarak internet tabanlı çevrimiçi dil öğretimine geçiş sürecinde profesyonel kimlik algılarını etkilediğini göstermiştir.