Trombositten zengin fibrin ve alloplastik greft uygulamalarının tavşan kafatasında oluşturulan deneysel kemik defektlerinin iyileşmesi üzerindeki etkilerinin histolojik olarak incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, sentetik kemik greftlerinin ve trombositten zengin fibrin bazlı matrikslerin greftle kombine şekilde veya membran olarak kullanımlarının tavşan kafatasında oluşturulan kemik defektlerinin iyileşmeleri üzerindeki etkilerini histolojik olarak değerlendirmektir. Çalışmaya 12 adet Yeni Zelanda türü dişi tavşan dahil edildi. Her bir hayvanın parietal kemiğinde sekiz milimetre çapında dörder adet bikortikal deneysel defektler oluşturuldu. Birinci defekte enjekte edilebilir trombositten zengin fibrin (e-TZF) ile Beta Trikalsiyum Fosfat (β-TCP) esaslı kemik grefti karışımı (Grup 1), ikinci defekte geliştirilmiş trombositten zengin fibrin (g-TZF) (Grup 2), üçüncü defekte β-TCP esaslı kemik grefti (Grup 3) uygulandı; dördüncü defekt ise boş bırakıldı (kontrol grubu). Denekler rastgele iki gruba ayrılarak dördüncü ve sekizinci haftalarda sakrifiye edildi. Defekt bölgelerinden alınan kesitler histopatolojik ve histomorfometrik olarak değerlendirildi. Dördüncü hafta yapılan gruplar arası analize göre Grup 1'deki osteoblastik aktivasyon ve yeni kemik matriks sentezi ortalama değerlerinin Grup 4'e kıyasla istatistiksel açıdan anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı (p < 0.05). Dördüncü haftada Grup 1'deki osteosit aktivasyonunun ortalama değerinin Grup 3'e kıyasla anlamlı derecede yüksek olduğu gözlendi (p < 0.05). Sekizinci haftada ise Grup 3'te görülen inflamasyon derecesinin Grup 4'e göre anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı (p < 0.05). Çalışmamızda kemik defektlerinin tedavisinde sadece β-TCP greft kullanımına kıyasla; e-TZF ile kombine şekilde kullanımının daha fazla ve hızlı bir şekilde yeni kemik formasyonu sağladığı, g-TZF kullanımında ise matür komponenti daha yoğun kemik dokusu elde edildiği saptandı. Elde ettiğimiz bulgular sonucunda, rejeneratif periodontal tedavilerde TZF bazlı biyomateryallerin tek başına veya greftle birlikte kombine kullanımıyla daha başarılı sonuçların elde edilebileceği düşünülmektedir. β-TCP, e-TZF ve g-TZF'nin kemik rejenerasyonuna olan etkilerinin immünohistokimyasal ve bilgisayarlı tomografik yöntemlerle değerlendirildiği ileri çalışmaların yapılmasına ihtiyaç vardır. Anahtar Sözcükler: Büyüme Faktörleri, Kemik Mineralizasyonu, Osseointegrasyon, Rejenerasyon, Yara İyileşmesi