Tümör nekroz alfa inhibitörü tedavisi alan hastalarda görülen nörolojik yan etkiler, tedavisi ve hastalık progresyonu ile ilişkisi

Giriş: Hastalık modifiye edici anti-romatizmal tedaviler (DMARD=Disease Modifying anti-rheumatic Drugs) inflamatuar romatizma hastalıklarının tedavisinde kullanılan ve hastalık semptomlarının yanı sıra hastalık patogenezine de etki ederek hastalık ilerlemesini yavaşlatan veya durduran ilaçlara verilen ortak bir isimdir. Bu grup içerisinde yer alan ve biyolojik tedavi olarak adlandırılan tedaviler aspesifik hücre yolaklarını veya sitokinleri hedefleyerek başta inflamatuar romatizmal hastalıklar olmak üzere çeşitli onkolojik ve hematolojik hastalıkların tedavisindeki karşılanmamış tedavi ihtiyaçlarına yönelik yeni çözümler sağlamıştır. Biyolojik tedaviler içerisinde romatolojik hastalıklard en sık kullandığımız ilaçlar anti-TNF' lerdir. Günümüzde biyolojik tedavilerin giderek artan kullanımı ile SSS (Santral Sinir Sistemi ) demiyelinizan bozuklukları ve periferik sinir sistemi demyelinizan bozuklukları dahil olmak üzere birtakım demiyelinizan olaylar bildirilmiştir Amaç: Bu çalışmada biyolojik tedavi alan hastalarda görülen nörolojik yan etkileri, bu tedaviler ile ilişkilendirilen nörolojik semptomların sıklığı, tipi, şiddeti, ve romatizmal tedavi kesilmesi ile semptomların seyri ve ek nörolojik tedavi ihtiyacı gösterip göstermemesi gibi çeşitli değişkenleri değerlendirmeyi amaçladık. Metod: Bu retrospektif kohort çalışmasında 2011 Ocak ve 2020 Ocak tarih aralığında DEÜTF Romatoloji polikliniğinde takipli ve herhangi bir romatizmal hastalık tanısı nedeniyle TNFi tedavisi kullanan ve TÜRKBİO veri tabanında kayıtlı hastalar dahil edildi. Hastalarda herhangi bir zaman aralığında gelişmiş olan nörolojik semptomların tipi, şiddeti, süresi ve biyolojik tedavi ile olan ilişkisine ilişkin çeşitli değişkenler, hastaların ek görüntüleme ihtiyaçları, çeşitli laboratuar testleri retrospektif olarak incelendi ve kayıt edildi. Bulgular : Biyolojik tedavi alan 877 hastadan 16'sında (% 1,8) nörolojik yan atki görüldü. Bu 16 hastadan 13 hasta (%81,25) SpA üç hasta (%18,75) seropozitif RA tanılı idi. Biyolojik tedaviden sonra nörolojik yan etki gelişme süresi ortalama 26,37±29,58 aydı. Hastaların %68,8'inde biyolojik tedavi kesildi. Biyolojik tedavi devam durumu ile nörolojik semptomlar (stabil/progrese/regrese) arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Sonuç : Biyolojik tedavi kullanırken ortaya çıkan nörolojik yan etki için biyolojik ajanın kesilmesi nörolojik semptomların düzelmesinde etkisiz gibi gözükmektedir. Bu da biyolojik ajanların haksız yere bu konuda suçlanabileceği düşüncesini akla getirmiştir. Bu nedenle biyolojik ilaçlar ile nörolojik yan etki ilişkisini incelemek üzere daha geniş hasta gruplarında yapılacak daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.