Comparative constitutional happiness in the light of the jurisprudence of the Turkish Constitutional Court

Tarihsel süreçte olduğu gibi günümüzde de yürürlükte olan pek çok anayasada mutluluk kavramına yer verilmiştir. Bu tezde mutluluk kavramı, Türk Anayasa Mahkemesi içtihatları doğrultusunda karşılaştırmalı anayasa hukuku açısından incelenmiştir. Öncelikle anayasa hukukunda mutluluk kavramı, gelişimi ve anayasal literatüre yayılma süreci ile ilgili bir incelemeye girişilecektir. Daha sonra bu konudaki güncel gelişmelerin ışığında, Dünya Mutluluk Raporları referansıyla ülkelerin anayasalarındaki mutluluk hükümleri dikkate alınarak karşılaştırmalı mutluluk performansları gözden geçirilmektedir. Bunları takiben, kavramın halen yürürlükte bulunan anayasalarda hangi işlevleri kazandığı örneklerle yansıtılmıştır. Tezin son bölümünde ise Türk anayasa hukukunda mutluluk kavramı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi'nin konuya ilişkin geliştirdiği içtihat ekseninde irdelenmiştir. Mahkeme, mutluluğu sosyal hukuk devletinin bir çıktısı olarak kabul etmektedir. Temelde bu içtihatta yer alan unsurların bilimsel meşruiyeti, anayasalarında mutluluk hükmü bulunan ülkelerden derlenen ampirik veriler ve öğretideki görüşler eşliğinde tartışmaya açılmıştır. Bu tezin amacı anayasalarda yer verilen mutluluk hükümlerinin karşılaştırmalı hukuktaki örneklerden hareketle normatif çerçevesinin netleştirilmesi ve Türk Anayasa Mahkemesi içtihadı etrafında ülkelerin anayasal mutluluğuna etki etmesi muhtemel olan etmenlerin ortaya konularak bunların sosyal, ekonomik ve hukuki göstergelere referansla sağlamasının yapılmasıdır.