Türk ve Avrupa Birliği hukukuna göre acenteliğin uygulama alanı kapsamındaki çevrimiçi aracılar

Tezin birinci bölümünde girişimcilerle arasındaki sözleşmeye dayanarak, iktisadi faaliyetlerini internet ortamında gerçekleştirmelerini kolaylaştıran çevrimiçi aracılar tanımlanmaktadır. İkinci ve üçüncü bölümde kavramsal altlama ile karşılaştırma yöntemleri kullanılarak çevrimiçi aracıların Türk ve Avrupa Birliği hukuku açısından acente niteliği değerlendirilmektedir. Tez konusunu oluşturan sorunlar; çevrimiçi aracıların kavramsal çerçevesinin belirlenmesi, Türk hukukunda düzenleme ihtiyacının tartışılması ve çevrimiçi aracıların işletmelerle kurduğu ilişkinin hukuki temele oturtulmasıdır. Anılan sorunların Türk Ticaret Kanunu'nun Acentelik Kısmı, 2019/1150(AB) sayılı Tüzük, 1986/653/AET sayılı Yönerge hükümleri ile bunların yorumunda kullanılabilecek yargı ve rekabet otoritelerinin kararları kapsamında çözüme kavuşturulması hedeflenmektedir.