Türk basınında II. Dünya Savaşı sırasında yapılan konferanslar

I. Dünya Savaşı'ndan hemen sonra başlayan devletlerarası politik çekişmeler II. Dünya Savaşı'na giden yolu açmıştır. Bu doğrultuda savaşan devletler birbirlerine üstünlük kurma yolunda birçok taktik denemişlerdir. Bunlardan en önemlisi ise kendi aralarında yapmış oldukları konferanslardır. Direkt olarak birbirleri ile bağlantı kuran Müttefik devletler, Mihver devletlerini yenilgiye uğratmak için çeşitli yollar belirlemeye çalışmaktaydılar. Bu doğrultuda devam eden görüşmeler birçok devletin basını tarafından takip edilirken Türkiye gibi son derece önemli bir konuma sahip devletin basını tarafından da takip edilmiştir. Bu doğrultuda yapılan konferanslar çoğu zaman günü gününe Türkiye kamuoyuna aktarılırken kimi zaman da görüşmelerden sonra kamuoyu bilgilendirilirdi. Bu sayede ilan edilen görüşme tebliğleri ve beyanatları üzerinden Müttefik devletler politikaları hakkında çıkarımlarda bulunulmaktaydı. Bunun dışında bu çıkarımlar etrafında analizlerde bulunan çoğu başyazar, devletin dış politikasına aykırı bir çalışma yapmamaya dikkat etmekteydi. Ancak bunun dışında muhalif yazarlar ve gazeteler de mevcuttu. Savaş dönemi Türk basını incelendiğinde dikkati çeken en önemli hususlardan bir tanesi ise hükümetin otokontrol mekanizması oluşturmasıdır. Son derece nazik bir duruma sahip Türkiye Devleti yöneticileri, gerek dış politikada savaşan devletler ile ters düşmemek gerekse müdahalede bulunmamak adına kanunlar yoluyla basını zorunlu olarak kontrol etmekteydiler. Matbuat Kanunları ve yasaları bu doğrultuda çıkarılmış olması bu amaca hizmet etmektedir. Bu çalışmada II .Dünya Savaşı sürecinde gerçekleşen konferansların Türk basınına yansıması ve ülke yönetimine yansımaları izlediği dış politika irdelenmiştir.