Türk Ceza Hukukunda insan ticareti suçu

İnsan ticareti süreç olarak sömürü ve zorlama unsurları üzerine oturtulan bir eylemler silsilesidir. Bir kişinin köleleştirilmesine giden modern yol olan insan ticareti, insan haklarına yönelik çok ağır bir tehdit oluşturmaktadır. Çağımızın teknolojik kolaylıkları ve küreselleşmenin sunduğu imkânlar, bir kişinin köleliğine giden yolda önemli kilometre taşları olarak ortaya çıkmaktadır. Nitekim farklı ülkelerdeki insanlara ulaşılması ve onların nakli artık çok kolay şekilde gerçekleştirilmektedir. Keza daha iyi bir hayat düşüncesiyle ülkelerini, coğrafyalarını terk eden insanların da yasadışı göç akınlarına yol açarak insan ticareti suçu açısından ülkeler arası bir ağ oluşturdukları bilinmektedir. İnsan sirkülasyonunun ortaya çıkardığı bu tablo, uluslararası toplumu insan ticaretinin yarattığı vahamete karşı yeknesak bir mevzuat yapısı ve iş birliği bağı oluşturma noktasında bir araya getirmiştir. Uluslararası toplum tarafından insan ticareti konusunda yapılan düzenlemelerin en önemlileri ''Kölelik Sözleşmesi'', ''Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek, Özellikle Kadınların ve Çocukların Olmak Üzere, İnsan Ticaretinin Önlenmesi, Bastırılması ve Cezalandırılması Protokolü'' ile ''İnsan Ticaretine Karşı Avrupa Sözleşmesi''dir. Uluslararası sorumluluklar kapsamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 80. maddesinde ''insan ticareti'' suçu düzenlenmiştir. Madde Kanunun ''özel hükümler'' başlıklı ikinci kitabının, ''uluslararası suçlar'' başlıklı birinci kısmında yer almıştır. Mağdura yönelik araç ve asıl veya amaç fiillerin işlenmesi suretiyle tipik olarak oluşan suç sayesinde; sömürü mekanizması işletilerek mağdur üzerinden failin ticaret yapması mümkün hale gelmekte, mağdurun ise hür iradesi, hareket serbestisi, düşünceleri değersizleşmektedir.