Türk hukukunda kişisel verilere yönelik unutulma hakkı

Dijital teknolojinin endüstri devriminin en önemli bileşenlerinden olduğu günümüzde, organizasyonlar da operasyonlarını bu dönüşüme uydurmaya çalışmaktadır. Bu dönüşümün temel taşlarından birisinin de kişisel veriler olduğu üzerinde durulmaktadır. Bir başka deyişle veri ve özellikle de kişisel veri günümüzdeki büyümenin ve değişimin öncüsüdür. Kişisel verilerin akışı yeni yapıların kurulmasına, yeni iş kollarının açılmasına ve devletlerin yeni politikalar benimsemesine; bir bütün olarak yeni bir ekonominin oluşmasına yol açmıştır. Kişisel verilerin bu yeni ekonominin en önemli bileşenlerinden biri olması, kişisel verilere, içinde bulunduğumuz dijital dönüşüme kadar fark edilmemiş olan bir ekonomik değer atfetmiştir. Bu durum, teknoloji çağında kişisel verilerin geçen yüzyılın petrolü ile aynı öneme sahip olduğu şeklinde dahi açıklanmaktadır. Hal böyle olunca, doğrudan kişilerin özel hayatının ve aile hayatının gizliliği ile bağlantılı olan kişisel verilerin korunması için de yeni yöntemler yaratılması gerekliliği doğmuştur. Kanımızca unutulma hakkı kişisel verilerin korunmasına yönelik en önemli yöntemlerden biridir. Bu çerçevede, çalışmamızın birinci bölümünde unutulma hakkının temeli olan kişisel veriler ile ilgili kavramsal çerçeve ve kişisel verilerin korunmasında geçmişten günümüze temel düzenlemelere yer verilmiştir. İkinci bölümde unutulma hakkı kavramının doğuşundan başlayarak, unutulma hakkının teorik boyutu, unutulma hakkına duyulan ihtiyaç ve kişinin temel hak ve özgürlükleriyle ilişkisi çerçevesinde incelenmiş; unutulma hakkının dayanağı olan Google İspanya Kararı ve AB Veri Koruma Tüzüğüne ana hatlarıyla yer verilmiş ve Türk hukukunda unutulma hakkına yönelik hukuki düzenlemeler ele alınmıştır. Son olarak üçüncü bölümde unutulma hakkına yönelik Türk hukukundaki uygulama ile Google arama motoru ve sıklıkla kullanılan bir takım sosyal medya platformlarının unutulma hakkının yerine getirilmesi amacıyla geliştirdiği örneklere yer verilmiştir.