Türk iş sistemindeki değişimin holdingler arası işbirliğine etkisi

Bu çalısmada, bir ülkenin kurumsal baglamındaki degisimlerin is sistemi özelliklerine yansıma derecesine iliskin ortaya atılan sıkı-sistem ve gevsek-sistem tezleri sınanmaktadır. Sıkı-sistem tezine göre, kurumsal baglamdaki degisimlere paralel olarak is sistemi özellikleri degisirken, gevsek-sistem tezinde böyle bir zorunluluk yoktur. Çalısmada bu tezler, 1990 sonrasında ekonomik sistemde yasanan degisime baglı olarak Türk is sisteminin önemli ekonomik aktörleri olan holdingler arası isbirliginin ne ölçüde degistigi incelenerek sınanmaktadır. Çalısmada öncelikle, kurumsal baglamdaki degisimler devletin ekonomide oynadıgı rol ve finans sistemi açısından incelenmis ve Türkiye'deki kurumsal baglamın, devletin daha çok düzenleyici ve koordine edici bir görev üstlendigi ve banka kredilerinin yanı sıra sermaye piyasasının da bir finansman aracı olarak ortaya çıktıgı baglama dönüstügü saptanmıstır. Buna paralel olarak 1993-2006 yılları arasında 18 holding bazında yapılan inceleme ise konsorsiyum olusturma, ortaklık kurma, ortak yatırıma gitme, karsılıklı hisse senedi alımı, birlesme ve lisans anlasmaları açısından holdingler arası isbirliginin, kriz dönemlerinde düsmekle birlikte genel olarak arttıgı saptanmıstır. Ancak bunun yanı sıra, holdinglerin farklı sektörlere girerek olusturdugu örtük isbirliginin zaman içerisinde azaldıgı gözlenmistir. Holdinglerin bu davranıslarını biçimleyen en önemli kurumsal baglam özelliklerinin özellestirme ve ekonomik krizler oldugu saptanmıstır. Özellestirme holdingleri isbirligine yöneltirken, krizler isbirliginden uzaklastırmaktadır. Sonuçlar Türkiye'deki liberallesme deneyiminin holdingleri hem isbirligine giden hem de rekabet eden aktörlere dönüstürdügünü göstermektedir.