Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından terörizmle mücadele kapsamında gerçekleştirilen sınır ötesi askerî harekâtların meşruiyeti

Birleşmiş Milletler Antlaşması ve uluslararası hukukun diğer kaynakları incelendiğinde; kuvvet kullanmaya dair kuralların devletleri esas aldığı, bu kapsamda devletlerin birbirlerine karşı kuvvet kullanmasını yasakladığı ancak günümüzde uluslararası barış ve güvenliğin tesis edilmesinin önündeki en büyük engellerden biri olan terör örgütleri ile mücadelede kuvvet kullanmayı düzenlemediği görülmektedir. Bu nedenle devletlerin terörizmle mücadelede ülke sınırları dışında kuvvet kullanma hakkı uluslararası hukukun en tartışmalı konuları arasında yerini almıştır. Barış döneminde terör saldırılarına uğrayan devletler tarafından terör örgütlerini koruyan veya destekleyen, terör örgütleri ile mücadelede aciz veya isteksiz, başarısız veya çökmüş devletlere ve diğer silahlı gruplara karşı ülke sınırları dışında kuvvet kullanma, terörizmle mücadelede sonuç almaya yönelik en başarılı yöntemlerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Uzun zamandır Irak ve Suriye'nin kuzeyindeki terör örgütlerinin süregelen silahlı saldırılarına maruz kalan Türkiye, bu saldırılara tepkisel nitelikte olacak şekilde, Birleşmiş Milletler Antlaşması'nın 51'inci maddesinde hüküm altına alınan meşru müdafaa hakkı kapsamında saldırıların kaynağı olan Irak ve Suriye'ye sınır ötesi harekâtlar icra etmiştir. Türkiye bu harekâtlar ile Irak ve Suriye'yi değil, bu ülkelerin topraklarında yuvalanan terör örgütlerini hedef almıştır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde uluslararası terörizme karşı ülke sınırları dışında kuvvet kullanma hakkı konusu incelenmiştir. Uluslararası terörizmle mücadele kapsamında kuvvet kullanmaya ilişkin olarak birinci bölümde çizilen hukuki çerçeve doğrultusunda; Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından Irak'ın kuzeyindeki terör örgütlerine yönelik 1980'li yıllardan itibaren icra edilen sınır ötesi askerî harekâtlar ikinci bölümde, Suriye'nin kuzeyindeki terör örgütlerine yönelik 2015 yılından itibaren icra edilen sınır ötesi askerî harekâtlar ise üçüncü bölümde incelenmiştir.