Türk vergi hukukunda sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge

Sağlıklı bir belge düzeninin varlığı, vergilendirme sürecinin ilk aşaması olan tarh işleminin doğru bir şekilde gerçekleştirilebilmesi için oldukça önemlidir. Ayrıca; beyan esasına dayanan Türk Vergi Sisteminin zorunlu bir unsurudur. Belgeler, mükellefler açısından beyanın doğru olduğunu gösteren bir ispat aracı olduğu gibi, vergi idaresi açısından da vergi denetiminin bir aracını teşkil eder. Vergi hukukunun en önemli sorunlarından birisi sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlenmesi ve kullanması fiilleridir. Sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge, genel olarak ödenmesi gereken verginin hiç ödenmemesi ya da olduğundan az ödenmesi amacıyla düzenlenmekte ve kullanılmaktadır. Temel amaç, vergi yükünden kurtulmak ya da vergi yükünü en aza indirmektir. Bu durum da hazineye intikal etmesi gereken verginin intikal etmemesine neden olmakta ayrıca, Vergi Usul Kanunu ve diğer kanunlara göre suç oluşturmaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde belge kavramına ilişkin genel açıklamalara, belgenin taşıması gereken özelliklere yer verilmiş olup Türk vergi hukukunda kullanılan belgeler ayrıntılı olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde; sahte belge ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kavramlarının tanımlamaları yapılmakla beraber bu kavramların hem birbirleriyle hem de benzer kavramlarla karşılaştırılması yapılmış, sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma nedenlerine, düzenleyenlerin niteliklerine değinilmiş ayrıca, bu belgeleri düzenleyen ve kullananlar hakkında yapılacak tespitler ile bir belgenin sahteliğini ispat etme araçlarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise; sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemenin ve kullanmanın vergi hukuku açısından doğurduğu sonuçlar, idarenin bu suçları önlemek için aldığı tedbirler ve önlemek için yapılması gerekenler değerlendirilmiştir.