A comparison of temporal gestures according to the language used and L2 proficiency in L1-Turkish and L2-English bilinguals

Zaman hakkında düşünmek ve konuşmak için uzamı kullanırız. Bu durum günlük dilde kullandığımız zamanın uzamsal metaforlarında görülebilir. Sözlü ifadelerimizin yanında jestlerimiz de zamanı nasıl kavramsallaştırdığımızı bazen sözlü dilde görülmeyen örneklerle gösterir. Geçmiş araştırmalar metaforların alışılmışlık derecesinin metaforları işlemedeki rolünü tek dilli ve iki dilli bağlamlarda incelemişlerdir. Ancak hiçbir çalışma zamanın uzamsal metaforlarını nasıl işlediğimizi iki dilli bir bağlamda araştırmamıştır. Bu araştırma aynı metaforları birinci ve ikinci dilde işleme arasındaki farkları ve nasıl zamansal jestler yaptığımızı Türkçe-İngilizce iki dilli bir örneklem grubunda incelemektedir. Katılımcılarımızdan (n=27) aynı uzamsal sözcüklerin kullanıldığı gerçek anlamlı cümleleri ve metaforları açıklamalarını istedik. Katılımcıların metaforları açıklarken ikinci dilde birinci dile kıyasla daha fazla zamansal jest yaptıklarını, özellikle alışılmışlık derecesi en yüksek metaforlarda ikinci dil yeterliliği yüksek olanların ise daha az zamansal jest yaptığını bulduk. Sonuçlar ayrıca birinci değil ikinci dildeki metaforların daha fazla çift el kullanılan jest yaptırdığını gösterdi. Katılımcılarımız sagital ve lateral eksenleri zamansal jest yaparken eşit sıklıkta kullandı ve katılımcılarımızın ritim jestlerinin yönlerinin anlattıkları metaforlarla iki dilde de tutarlı olduğunu bulduk. Bu bulgular iki dilli metafor işlemede ve zaman hakkında uzamsal sözcükler kullanarak konuşurken yaptığımız zamansal jestlerde metaforların alışılmışlık derecelerinin rolü olduğuna işaret etmektedir. Bu çalışma ayrıca metaforları işleme yöntemlerimizi ve zamansal jestleri nasıl yaptığımızı keşfetmek için değişik metafor teorilerinin bir arada değerlendirilebileceği yeni bir araştırma alanını başlatmaktadır. Anahtar sözcükler: metafor, zaman, zamansal jestler, iki dillilik