Yabancı dil olarak İngilizce eğitmenlerinin üretken geribildirim kullanımları hakkındaki görüşleri

Bu çalışma, karma yöntem yaklaşımı kullanarak Türk üniversitelerindeki Yabancı Dil Olarak İngilizce (EFL) eğitmenleri arasındaki üretken geribildirim uygulamalarını incelemektedir. Niteliksel ve niceliksel yöntemleri eşzamanlı olarak kullanan bu araştırma, çeşitli eğitim bağlamlarında yaygın olan üretken geribildirim uygulamalarına ilişkin kapsamlı bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır. Çalışma, İngilizce Öğretmeni Üretken Geribildirim Envanteri'ni (ETPFI) ve Türkiye'deki çeşitli üniversitelerden eğitmenlerle yapılan görüşmeleri içeren çok yönlü bir yöntemi benimsemektedir. ETPFI aracılığıyla elde edilen niceliksel veriler, EFL eğitmenleri arasında geribildirim sağlamadaki yaygın eğilimleri sunmayı amaçlamaktadır. İstatistiksel analizler eğitmenler arasında belirli, zamanında ve eyleme geçirilebilir geribildirimin önemli rolü konusunda fikir birliği olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca geniş sınıf ortamlarında geribildirim sunmayla ilgili zorluklar öne çıkan temalardan biridir. Bu niceliksel bulgular, yaygın uygulamaların anlaşılması için temel bir çerçeve görevi görmektedir. Aynı zamanda, beş eğitmenle yapılan derinlemesine görüşmeler yoluyla elde edilen nitel bilgiler, bağlamsal derinlik sağlayarak çalışmayı zenginleştirmektedir. Bu görüşmelerin tematik analizi, geribildirim uygulamalarını çevreleyen temel gerekçeleri, deneyimleri ve bağlamsal karmaşıklıkları ortaya çıkarmaktadır. Niteliksel veriler eğitmenlerin karşılaştığı karmaşıklıkları, öğrenci özerkliğini ve motivasyonunu geliştirmede geribildirimin önemini vurgulamaktadır. Niceliksel ve niteliksel bulguların birleştirilmesiyle Türk yabancı dil eğitmenleri arasında geribildirim uygulamalarına ilişkin bir bakış açısı ortaya çıkmaktadır. Bu metodolojiler arasındaki etkileşim, EFL sınıflarında geribildirim stratejilerini geliştirmek için bazı önemli sonuçlar sağlar. Eğitmenler, kişiselleştirilmiş üretken geribildirim yoluyla öğrencileri güçlendirmeye, uygulamadaki zorlukları ele almaya, teorik kavramları pratik stratejilerle bütünleştirmeye, geribildirimi motivasyon aracı olarak kullanmaya ve geribildirimi bireysel ihtiyaçlara göre uyarlamaya teşvik etmektedir. Bu kapsamlı yaklaşım, yalnızca eğitmenlere pedagojik yaklaşımlarını geliştirerek fayda sağlamakla kalmaz, aynı zamanda eğitimci yetiştirme programları için de yol gösterici bir araç görevi görebilir. Bu bulguların bir araya getirilmesiyle, bu tür programlar gelecekteki İngilizce eğitmenlerini geribildirim sağlamanın karmaşıklığıyla baş etme ve öğrenci öğrenme sonuçlarını optimize etme konusunda veri sağlayabilir. Temelde, istatistiksel yaygınlığı niteliksel derinlikle birleştiren bu çalışmanın bütünleştirici yaklaşımı, Türk yabancı dil eğitim ortamlarındaki üretken geribildirim uygulamalarının incelemesini sunmaktadır.