Türkiye'de alternatif müzik sahnesi: Yeni medya bağlamında otoriter yönelimler ve ana akım müzik pratikleri ile müzakereler

Bu çalışmada, Neo-Osmanlıcı tasavvurlara dayalı otoriter eğilimler altında Türkiye'de alternatif müzik sahnesinde umut emeğinin yeni medya bağlamında nasıl oluşturulduğu anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu analizi yapabilmek içinse, Hardt ve Negri'nin duygusal emek kavramı araçsallaştırılmış ve alternatif müzik aktörlerinin ana akım müzik pratiklerinden ayrışmasını sağlayan duygusal emeği incelenmiştir. Bu duygusal emeğin kaynağı olarak ise kamusal yaşamda rezonansa geçen Neo-Osmanlıcı tasavvurlarla sahne aktörlerinin arasındaki sosyal gerilim olarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, alternatif müzik aktörlerinin umut emeği, Neo-Osmanlıcı tasavvurları ve ana akım müzik pratiklerini ret eden bir kültüre bağlıdır. Bu ret kültürü, sahne aktörlerinin hem toplumsal aidiyet krizini gidermekte hem de kentli seküler orta sınıfın ekonomik istikrara dayalı kariyer arzusunu sağlamaktadır.