Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş döneminde dini, milli ve kültürel alanları etkileyen kanun ve kararlar üzerine bir araştırma

Bu çalışma, Türk siyasal tarihinde meclis kültürünün tarihsel gelişimini ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin (TBMM) kuruluş sürecini kurumsal ve sosyo-politik bağlamda incelemektedir. Eski Türk devletlerinde Toy ve Kurultay gibi danışma organlarıyla temelleri atılan meclis geleneği; İslamiyet'in kabulüyle birlikte Şura, Meşveret ve Divan gibi kurumlar aracılığıyla şekillenmiş ve Osmanlı İmparatorluğu'nda Meclis-i Mebusan ve Meclis-i Ayan ile anayasal bir nitelik kazanmıştır. Bu tarihsel birikim, modern Türk devletinin temelini oluşturan TBMM'nin kurulmasına doğrudan zemin hazırlamıştır. TBMM, ulusal egemenlik ilkesine dayalı bir yönetim anlayışını kurumsallaştırarak, hem Kurtuluş Savaşı sürecinin siyasi merkezi olmuş hem de Türkiye Cumhuriyeti'nin inşa sürecinde temel belirleyici aktörlerden biri hâline gelmiştir. Çalışmada, Türk meclis geleneği tarihsel süreklilik ve dönüşüm perspektifinden ele alınarak, meclis kurumlarının işleyişi, görev alanları ve halkla etkileşim biçimleri analiz edilmiştir. İkinci bölümde de Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecindeki dini, milli ve kültürel alanları etkileyen bazı kanunların Türkiye Büyük Millet Meclisi tutanaklarındaki metinleri, resmî gazetede yayımlanmış halleri, tekliflerin kimler tarafından verildiği ve bu kanunların bazılarının kanunlaşmadan önceki süreçlerine değinilmiş ve tutanaklar özelinde Devletin kuruluş dönemine bir nebze olsun ışık tutulmaya çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kurultay ve Divan, Kanun, Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) Tutanakları, Resmî Gazete, Demokratik Katılım