Türkiye'de dijital devlet paydaşları arasındaki etkileşim süreçlerinde blokzincirinin kullanılabilirliği

Bilgi ve İletişim Teknolojilerinin (BİT) kamu yönetimi ve hizmet sunumunda kullanılması ile başlayan süreçte, geleneksel devlet önce e-devlete, müteakiben dijital devlete dönüşmüştür. Dijital devlette, vatandaş ve paydaşların ihtiyaçlarına cevap veren birlikte çalışabilir, birbiri ile entegre olmuş, etkin, şeffaf ve basitleştirilmiş iş süreçlerine sahip bir yapılanma hedeflenmektedir. Ancak bilgi sistemleri arasındaki etkileşim süreçlerinde, teknik sorunlar, idari süreçler ve kurumların birbirinin verisini anlamlandırarak kendine uygun formata dönüştürebilmesinde zorluklar yaşanmaktadır. Blokzinciri ve onun altında yatan dağıtık defter teknolojisi, finans alanında bir teknoloji olarak ortaya çıkmakla birlikte, şeffaflık, verimlilik, veri bütünlüğü ve güvenlik gibi özellikleri ile birlikte çalışabilirlik açısından, kurumlar arasındaki etkileşim süreçlerinde uygulanabilir. Çalışma, blokzinciri teknolojisi ve dijital devlet açısından mevcut uygulama alanlarına ilişkin akademik literatürü incelemeyi, bu teknolojinin Türkiye'de dijital devlet paydaşları arasındaki etkileşim süreçlerinde kullanılabilirliğini, olası zorluk ve sınırlamaları değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın yöntemi literatüre dayalı örnek olay incelemesi olarak belirlenmiştir. Öncelikle dijital devlet ve blokzinciri teknolojisinin özellikleri ve akademik literatür analiz edilmiştir. Ardından blokzinciri teknolojisine strateji ve politikalarında yer veren ve bunu pilot uygulamalarla test eden uluslararası kuruluş ve ülkeler ile Türkiye'nin mevcut durumu incelenmiştir. Analizler ışığında Türkiye'de dijital devlet bağlamında birlikte çalışabilirliğe en uygun çıkarımlar yapılarak, potansiyel zorluk ve sınırlamaları tespit edilmiştir. Çalışma, blokzinciri teknolojisinin şimdiye kadar kamu sektörü üzerinde minimum etkisi olduğunu ve Türkiye'nin de blokzincirinin kamusal alanda uygulanması açısından erken dönemde bulunduğunu; ülke örnekleri ve pilot çalışmalar, blokzincirinin etkileşim süreçlerini iyileştirmek için yeni bir yol olabileceğini göstermektedir. Bu nedenle, kavram kanıtı ve pilot çalışmaların yapılmasının önemli olduğu tespit edilmiştir. Blokzincirinin değişmezlik özelliğinin kişisel verileri ve mahremiyeti tehdit etme potansiyeli nedeniyle, uygulama alanlarının detaylı olarak düşünülmesi gerekmektedir.