Africa in Turkish foreign policy: Example of Turkey- Sudan

Bu çalışma, Afrika'ya yönelik Türk dış politikasını incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma genel olarak tarihi ve siyasi ilişkileri ele alıyor. Çalışma, 2002'den 2019'a kadar olan dönemde iki ülke arasındaki ekonomik, siyasi ilişkiler ve işbirliğinin yönleri üzerine Dördüncü Bölüm'e (Sudan) odaklanıyor. Türkler on dokuzuncu yüzyıldan itibaren Afrika'ya girerken, Osmanlılar padişahlarla güçlü ilişkiler kurdu . Bu ilişkiler dini, ekonomik ve stratejik temellere dayanıyordu. Türkler, Afrika'ya doğru on dokuzuncu yüzyılın ortalarında başlayan Avrupa sömürgeciliğine rağmen Afrika'yı dört asır yönettiler. Osmanlılar yavaş yavaş Afrika kıtasından ayrılsın. Ve Türkiye Cumhuriyeti kurulduğunda. Türk dış politikası batı ülkelerine yöneldi. Türkiye 1960'larda Afrika'daki bağımsızlık hareketlerini desteklemiş olmasına rağmen. Ancak 1990'larda Soğuk Savaş'ın gerilemesi ve uluslararası sistemin yeniden şekillenmesi ile Türk dış politikasında Afrika önemli değildi. Türkiye uluslararası topluma bir kapı açsın. Türkiye, Afrika'daki genişleme için siyasi, ekonomik ve kültürel bağları geliştirmek için 1998'de Afrika için bir dış politika planı hazırladı. plan 2005'ten sonra uygulandı. Türkiye yeni bir strateji izledi ve yumuşak güç gibi bazı unsurları kullandı. Ve Afrika ülkelerini kendi safına çekmek. Böylelikle Türkiye, Afrika ülkeleriyle siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel ilişkiler kurmanın hızlı ve kolay bir yolunu bulacaktır.