Türkiye`de kamu görevlilerinin sendikal haklarının gelişimi ve 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu`nun uluslararası belgeler açısından değerlendirilmesi

196 ÖZET Bu çalışmanın amacı, ülkemizde kamu görevlilerinin sendikal haklarının 4688 sayılı Kanun ve ulusal ve uluslararası hukuk kuralları ışığında gelişimini incelemektir. Çalışmada öncelikli amacımız; Batı demokrasilerine uygun bir yapının oluşmasında önemli ve belirleyici olması açısından, kamu görevlilerinin sendikal haklarının uluslararası normlara uygun biçimde tanınması gereğini vurgulamaktır. 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu'nun 2001 yılında kabulü ile doğru yönde bir adım atılmış olduğu öne sürülebilirse de, gerçek anlamda toplu pazarlık ve grev hakkına yer vermeyen yapısı ile genel olarak Kanunun ve çeşitli hükümlerinin uluslararası normlara, özellikle Türkiye'nin onayladığı 87 ve 98 sayılı ILO sözleşmelerine uygun olmadığı yolunda(bizim de paylaştığımız), yaygın bir kanaat vardır. Kanun, kamu görevlilerine örgütlenme ve toplu görüşme hakkı sağlamakta, buna karşın etkin ve anlamlı bir sendikal çalışma için gerekli düzenlemelere yer vermemektedir. Geleceğin yasama çalışmalarında hedef, özetle değinilen bu uyumsuzluk ve aykırılıkların giderilmesi olmalıdır.