Türkiye'de New Age hareketi: Şifacı grupların sosyo-ekonomik ve kültürel tabanı üzerine sosyolojik bir inceleme

1960'lı yıllardan itibaren yaşam koçluğu ve kişisel gelişim adı altında Türkiye'de etkili olmaya başlayan ve "spiritüel süpermarket, kendin yap dini ve seküler kutsallıklar" olarak ifade edilen Yeni Çağ İnanışları, sekülerizmle etkisini yitiren tabiatüstünün, modernizmin söylemleriyle tekrar topluma dönüşünü sağlamıştır. Yeni Çağ Hareketi'nin bir parçası olarak kabul ettiğimiz ruhsal şifacılar, uyguladıkları tekniklerle insanlara sadece kaliteli ve sağlıklı bir yaşam sunduklarını vurgulasalar da onların, söz ve pratiklerindeinsanlara, Yeni Çağ Hareketi'ne ait öğretilerinempoze edildiği görülmektedir. Ayrıca şifa kavramı gibi dini terminolojiye ait pek çok kavramıuyguladıkları teknikte kullanarakmuhafazakâr kesimi; kadim öğretilerin modern yorumları ile de seküler kesimi cezp ettikleri ve içlerine çektikleri görülmektedir. Son olarak Yeni Çağ İnanışları, Türkiye de içinde olmak üzere dünya genelinde çok büyük bir dini pazar oluşturmaktadır. Her kesime hitap edecek dini paketleri burada bulmak, modern bireylere cazip gelmektedir. Çalışmamızda, modernleşme sürecine ve çağdaş bilim anlayışına zıt karakterdeki ruhsal şifacılığın toplumda nasıl yaygınlık kazandığına, bireylerin bu harekete ilgi duyma sebeplerine ve ilgi duyanların demografik özelliklerine; bireylerde yeniden inşa ettiği karakteristik yapı ve bu yapının topluma yansıyan yüzünün ne olduğu ile ilgili tüm meselelere açıklık getirilmiştir. Anahtar Sözcükler: New Age, inancın bireyselleşmesi, şifacılık, ruhsallık