The analysis of Turkey as a non-Western and emerging humanitarian actor

Bu çalışma Türkiye'yi, insani politikaları, amaçları, aktörleri ve faaliyetleri kapsamında, Batı-dışı ve yükselen insani aktör olarak incelemektedir. Uluslararası İlişkiler (Uİ) literatüründe, Türkiye'nin insaniyetçiliğini ele alan çeşitli çalışmalar olsa da, bu çalışmalar Türkiye'nin diğer insani aktörlerden nasıl ve hangi açılardan farklı bir aktör olduğunu açıklamada yetersizdir. Türkiye'nin insaniyetçiliğini yürütmesini incelemek için, bu çalışma, yükselen donörlerin aktörleri, eylemleri ve stratejik amaçları üzerine yapılan kapsamlı bir araştırma içermektedir. 'Yükselen donörler' literatüründe var olan çalışmaların çoğu Çin, Brezilya ve Hindistan üzerinedir. Fakat bu çalışma, Uluslararası İlişkiler, Kalkınma Çalışmaları özellikle insani ve kalkınma yardımları konularını ve Türk dış politikası literatürlerini bir araya getirerek, uluslararası kalkınma alanı ile etkileşimde olan Türkiye'ye odaklanır. Var olan akademik çalışmalar, Türkiye'nin insaniyetçiliğini detaylı ve farklı bir bakış açısıyla ele alıp yeni kavramsal anlayışlar getirmede sınırlıdır. Bu çalışma, Türkiye'nin Somali'de artan aktifliğini incelemek için, Somali'yi ana vaka çalışması olarak analiz etmektedir. Bu amaç doğrultusunda, bu çalışma üç ana soru sormaktadır: 1) Türkiye insaniyetçilik politikalarını nasıl yürütmektedir ve ne başarmayı amaçlamaktadır? 2) Bir orta gelirli ülke olmasına rağmen Türkiye dünyada nasıl önemli bir insani aktör haline geldi? 3) Türkiye diğer yükselen donörler arasında neden ve hangi açılardan önemli bir aktör olarak ortaya çıktı?. Böylece, bu çalışma Türkiye'nin insaniyetçiliğini nasıl yürüttüğünü, eylemleri, insani duygular, medeniyetsel jeopolitik, Türkiye'nin jeopolitik yardımları ve liminal kimlik çerçevesinde ortaya çıkarmaktadır.