Türkiye'de sosyal güvenlik sisteminde reform sürecinin analizi

Gelir seviyelerine bakılmaksızın, kişilere belirli sosyal riskler karşısında ekonomik güvence sağlayan sosyal güvenlik, özellikle sanayi devrimiyle beraber daha önemli bir hale gelmiştir. Çünkü makineleşmenin ve sanayileşmenin etkisiyle beraber işçi kesimi çalışma hayatının riskleriyle daha çok karşı karşıya kalmıştır. Bu minvalde atılan ilk adımlar 1880'li yılların Bismarck Almanya'sında gerçekleşmiştir. İşçi kesimini çalışma hayatının risklerinden korumak için zorunlu sosyal sigorta tekniği hayata geçirilmiştir. Devlet tarafından kurulan ve zorunluluk esasına dayanan sosyal sigorta, sosyal güvenlik siteminin amacını gerçekleştirmede kullanılan en önemli ve etkili araçtır.Türkiye'de sosyal güvenlik sisteminde sorunlar olduğu, bu konuda köklü bir reform ihtiyacının bulunduğu 1990'lardan itibaren daha yoğun bir şekilde dile getirilmektedir. Sosyal güvenlik sisteminin yaşadığı finansal sorunlar, kamu finansmanı üzerinde oluşturduğu baskı dolayısıyla, başta enflasyon olmak üzere, diğer temel ekonomik göstergeleri de olumsuz etkilemiştir.Bu çalışma sosyal güvenlik sisteminin sorunları çerçevesinde, kişilerin erken yaşta emekliye sevk edilmesi, sürekli çıkarılan af yasaları, kayıt dışı istihdamın çok yüksek seviyelerde olması, toplanan fonların verimsiz alanlarda değerlendirilmesi, sistemin idari ve mali açıdan tam olarak özerk olmaması gibi bu ve buna benzer sorunları incelemeyi ve bu sorunlara çözüm getirmek amacıyla gerçekleştirilen reformları analiz etmeyi amaçlamaktadır.Çalışmanın daha iyi anlaşılabilmesini sağlamak için gerekli görülen konulara değinilmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgular tablo, şekil ve grafiklerle desteklenmiştir.Anahtar Kelimeler: 5510, 5502, Sosyal Güvenlik, Sosyal Sigorta, Reform, Genel Sağlık Sigortası