Türkiye'de tarımsal destekleme politikasının gelişimi: 2000-2025 dönemi

Tez kapsamında öncelikle tarım sektörünün tarihsel gelişimi, ekonomik işlevleri ve Türkiye ekonomisindeki yeri ele alınmıştır. Ardından 2000 sonrası dönemde uygulamaya konulan doğrudan gelir desteği, fark ödemeleri, hayvancılık teşvikleri, kırsal kalkınma destekleri ve çevresel koruma programları gibi çeşitli destekleme araçları incelenmiştir. Bu politikaların üretici refahı, verimlilik artışı ve sürdürülebilir tarım hedefleri üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Türkiye'de 2000-2025 yılları arasında uygulanan tarımsal destekleme politikalarının yapısını, araçlarını ve sektöre olan etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Tarım sektörü, ekonomik yapının temel taşlarından biri olup; istihdam, üretim, dış ticaret ve gıda güvenliği açısından stratejik bir öneme sahiptir. Tarımın doğal koşullara yüksek oranda bağımlı olması ve mevsimsellik gibi yapısal özellikleri, bu sektörü diğerlerinden ayırmakta ve özel destekleme politikalarını zorunlu kılmaktadır. Türkiye'de tarımsal destekleme politikalarının üreticileri koruma ve tarımsal üretimi teşvik etme amacıyla çeşitlendirildiği; ancak uygulamada karşılaşılan yapısal sorunlar ve kaynak kullanımı etkinliği gibi konularda iyileştirme gerektiren noktaların bulunduğu tespit edilmiştir. Bu bağlamda, destekleme mekanizmalarının daha şeffaf, hedef odaklı ve sürdürülebilirlik ilkesine uygun şekilde yeniden yapılandırılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.