The motivations of Turkey and South Korea for sending troops to peace operations: UNOSOM II, UNIFIL II, and ISAF

Soğuk Savaş bitiminden itibaren, Türkiye ve Güney Kore, çeşitli barış operasyonlarına aktif bir şekilde katılmaktadır. İki ülke, oldukça büyük ekonomik ve askeri güç, önemli derecedeki bölgesel politika üzerinde etkileri, ve Amerika ile olan güçlü ilişkiler gibi benzerliklere sahiptir. Ayrıca, iki ülke, hem tehlike ihtimali yüksek olan, hem de direkt ekonomik veya stratejik çıkar sağlamayan operasyonlara asker gönderme bakımından birbirine benzemektedir. Bu tez ?müttefikli yeni orta güçler? olarak tanımlanabilen Türkiye ve Güney Kore'nin Soğuk Savaş sonrası barış operasyonlarına asker göndermelerinde etkili olan motivasyonları bulmayı hedeflemektedir. Türkiye ve Güney Kore'nin UNOSOM II, UNIFIL II, ve ISAF operasyonlarına katılma kararlarını almalarına kadar olan süreçlerin incelenme sonucu, iki ülkenin geleceğe yönelik düşüncel fikirler, yani, yeni çağda birden fazla bölgeye uzanan veya küresel aktör haline gelme niyetleri ile motive edildiği öğrenilmiştir. Ayrıca, dolaylı güvenlik kuşkuları, yurtiçi faktörler, ve olası ekonomik kazançların Türkiye ve Güney Kore'yi fazla motive etmediği kanıtlanmıştır.