Türklere Arapça kelime ve gramer öğretim yöntem ve teknikleri sorunlar ve çözüm önerileri

Globalleşen dünyada Arapça da, önem ve konumu itibarıyla öğrenilmesi gereken diller arasın da, geleceğin en etkili dillerinden biri olarak yerini aldı. Tarihi süreçte Selçuklu döneminde açılan medreselerdeki Arapça öğretimi, Osmanlı döneminde de imparatorluğun yayıldığı her yerde Selçuklu medreselerinin bir devamı olarak açılan medreselerde sürdürülmüştür. Tanzimat Döneminde ise, Batı tarzı açılan mekteplerde Arapça öğretiminde yeni yöntemler uygulanmıştır. Cumhuriyet döneminde de bir ara dönem yaşayan Arapça öğretimi, İmam-Hatip Okulları ile İlahiyat Fakültelerinde tekrar başlamış ve günümüze kadar devam etmiştir. Ancak 60-70 yıldır Arapça öğretiminin yapıldığı söz konusu okullarda istenen başarı sağlanamamıştır. Araştırma, anket ve gözlemler bu başarısızlığın en önemli sebepleri arasında, öğretmen, yöntem, program, amaç, öğrenci ve ortamı göstermektedir. Bu çalışmamızda, Cumhuriyet döneminde, İmam-Hatip Okulları ile İlahiyat Fakülteleri başta olmak üzere Türkiye'de yapılan Arapça öğretimi ile bu öğretimin sonuçları ele alınarak Arapça öğretimde mevcut durum, karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri ele alınmıştır. Tezimizde, dil öğretiminde, kelime ve gramer öğretiminin iki kilit unsur olduğu ve bu iki unsurun Arapça öğretiminde, Özellikle Türklere hangi yöntem ve tekniklerle verileceği hususu ele alınmıştır. Çalışmamızda, tarihî süreçte, Türkçe-Arapça etkileşmesi neticesinde her iki dilde de kullanılan ortak kelime varlığı, Arapça bazı gramer kurallarının Türkçede var olması gibi avantajlar, dikkate alındığında, Türklere özel bir takım yöntem ve tekniklerle, daha kolay ve daha kısa bir sürede Arapçanın öğretilebileceği tezi benimsenmiştir. Anahtar Kelimeler: Arapça, Türkçe, kelime, gramer, öğretim