Uludağ'da (Bursa) yayılış gösteren Abies nordmanniana (Steven) Spach subsp. bornmuelleriana (Mattf) Coode&Cullen ormanlarının bitki sosyolojisi yönünden araştırılması

Bu çalışma Marmara Bölgesi'nin en yüksek kütlesi olan Uludağ (Bursa)'da yayılış gösteren Abies nordmanniana subsp. bornmuelleriana ormanlarının bitki sosyolojisi açısından araştırılmasını içermektedir. Araştırma alanı 1220,1 ha genişliğindedir ve 68 örneklik alan kullanılarak çalışma yapılmıştır. Çalışmada braun-blanquet metodu uygulanmıştır. Örneklik alanların vejetasyonunu belirlemek için hem klasik yöntemler hem sayısal yöntemler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, 1 yeni bitki birliği bilim dünyası için yeni kayıt olarak tespit edilmiştir. Tespit edilen yeni birliğin habitat ve silvikültürel özellikleri, fizyonomi ve yayılış özellikleri belirlenmiştir. Bu birlik ve bağlı olduğu sistematik birimler şu şekildedir; Querco-Fagea Fukarek-Fabijanik 1968 Quercetea pubescentis (Ober 1948) Doing Kraft. 1955 Querco-Carpinetalia orientalis Akman et al., 1980 Buxo-Staphyllion Quezel, Barbero & Akman 1977 Hieracio leptodermo-Abietetum bornmuellerianae (ass.nova) Sayısal yöntemler kullanılarak, örneklik alanların ve taksonların istatistiksel özellikleri elde edilmiştir. Örneklik alanlar 5 gruba ayrılmış ve dendogram elde edilmiştir. Fidelity tabloları oluşturularak grupların ayırt edici türleri, sabit türleri ve baskın türleri elde edilmiştir. Lineer regresyon analizleri yapılarak değişkenler arası ilişkiler elde edilmiştir; yüksekliğin, ağaç katı örtüşü ile olan ilişkisi zayıftır, çalı katı örtüşü ile ilişkisi yoktur, ot katı örtüşü ile olan ilişkisi çok zayıftır, açık kaya örtüşü ile olan ilişkisi zayıftır, ağaç boyu ve ortalama ot boyu ile ilişkisi yoktur. Bakının ve eğimin diğer değişkenler ile ilişkisi yoktur. Ek olarak, örneklik alanlardan 26 familya, 52 cinse ait tür ve türaltı düzeyde 64 adet takson tespit edilmiştir. En çok taksona sahip 5 familya ve oranları; Asteraceae %13, Lamiaceae ve Ericaceae %8, Rosaceae ve Scrophulariaceae %6'dır. Bu taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı; 41 takson (%64,06) Avrupa-Sibirya, 6 takson (%9,38) Akdeniz, 1 takson (%1,56) İran-Turan bölgesine aittir, bilinmeyenlerin sayısı 16 (%25)'dır. Örneklik alanlarda bulunan taksonların Raunkier Hayat Formu'na göre sınıflandırması ise şu şekildedir; 1 (%2) takson Terofit, 4 (%6) takson Kamofit, 7 (%11) takson Fanerofit, 12 (%19) takson Kriptofit ve 40 (%62) takson Hemikriptofit. Tespit edilen taksonların 8'i endemiktir ve tüm taksonlara oranı % 12,50'dir.