Uluslararası kuruluşlar açısından çalışma hayatında toplumsal cinsiyet eşitliği politikaları ve Türkiye'de çalışma hayatına yansımaları

Geçmişten günümüze değin çalışma hayatının birinci aktörleri hep erkekler olmuştur. Kadınlar ise çalışma hayatında silik roller üstlenmiş olup sınırlı gelir getirici uğraşılarda yer alarak çalışma hayatının ikinci aktörleri konumunda kalmışlardır. Kadınların çalışma hayatındaki bu ikincil konumu, biyolojik ve fiziksel özelliklerine atıf yapılarak toplumsal cinsiyet sorunları bağlamında açıklanmaktadır. Bu yüzden, kadınların çalışma hayatındaki pasif konumu toplumsal cinsiyet sorunlarını gündeme getirmiştir. Uluslararası arenada ortak bir sorun olan kadınların çalışma hayatına sınırlı katılımı Uluslararası Kuruluşların çalışma hayatında toplumsal cinsiyete ilişkin çalışmalar yapmalarını gerekli kılmıştır. Böylelikle, uluslararası arenanın başlıca aktörleri olan Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi ve Uluslararası Çalışma Örgütü kadınların çalışma hayatına yönelik olarak önemli toplumsal cinsiyet eşitliği politikaları geliştirmeye başlamıştır. Bu çalışmada, kadınların çalışma hayatında karşılaştıkları başlıca toplumsal cinsiyet sorunlarına değinilmektedir ve bu sorunların çözümü için Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi, Uluslararası Çalışma Örgütü ve Türkiye'nin geçmişten günümüze gerçekleştirdikleri yasal düzenlemeler, güncel plan ve programlar incelenmektedir. Çalışmanın sonucunda; Türkiye'deki toplumsal cinsiyet eşitliğini içeren mevzuata yönelik düzenlemeler uluslararası kuruluşların seviyesini yakalamaya çalışmasına rağmen uygulamada ayrıca mevzuatı destekleyici plan ve projelere ihtiyaç duyulduğu anlaşılmaktadır.