Üniversite hastanesinde sağlık çalışanlarının iş güvenliği ve yaşam kalitesini etkileyen faktörler

Sağlık çalışanları, mesleklerinin doğası gereği fiziksel ve ruhsal risklerle karşı karşıyadır. Zorlu çalışma koşulları, uzun mesai saatleri, mesleki stres ve yetersiz iş güvenliği önlemleri hem çalışan sağlığını hem de hizmet kalitesini olumsuz etkiler. Bu çalışma, bir üniversite hastanesinde görev yapan doktor, hemşire, sağlık teknisyeni ve yardımcı sağlık personelinden oluşan dört meslek grubunun yaşam kalitesi, anksiyete, depresyon ve iş güvenliği düzeylerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Sağlık Personeli İçin İş Güvenliği Ölçeği kullanılarak veriler elde edilmiştir. Veriler, SPSS 25.0 yazılımı kullanılarak analiz edilmiş ve parametrik dağılım gösteren veriler için tek yönlü varyans analizi (ANOVA), non-parametrik dağılım gösteren veriler için ise Kruskal-Wallis H testi uygulanmıştır. Çalışmada, dört meslek grubu arasında yaşam kalitesi, anksiyete ve depresyon puanları açısından anlamlı bir fark bulunmamışken (p > 0.05), iş güvenliği ölçeği alt başlıklarında gruplar arasında farklılıklar tespit edilmiştir. Özellikle "Mesleki Hastalıklar ve Şikayetler" başlığında doktorlar ve hemşireler daha yüksek risk taşırken, "Yönetsel Destek ve Yaklaşımlar" ile "Sağlık Taraması ve Kayıt Sistemleri" başlıklarında yardımcı sağlık personelinin puanları daha yüksek bulunmuştur (p < 0.05). Bulgular, meslek gruplarının farklı ihtiyaçları olduğunu ve iş güvenliği uygulamalarının buna göre düzenlenmesi gerektiğini göstermektedir. Anksiyete ve depresyon düzeylerindeki benzerlik, çalışanların ortak psikososyal risklerle karşılaştığını ortaya koymaktadır. Sağlık çalışanlarının iş güvenliği ve yaşam kalitesini artırmak için mesleğe özgü müdahaleler önemlidir.