Üniversite öğrencilerinde öğün örüntüsü ve beslenme durumlarının belirlenmesi ve fiziksel aktivite düzeyi ile karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinde öğün sıklığı, öğün örüntüsü, beslenme durumu ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya 18-35 yaş aralığındaki %53,0'ü erkek (n=106) ve %47,0'sı kadın (n=94) olmak üzere gönüllü 200 üniversitesi öğrencisi katılmıştır. Bireylere genel özellikleri, beslenme alışkanlıkları, öğün sıklığı ve içeriği ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Sorukağıdı (International Physical Activity Questionnnaire- IPAQ) içeren anket yüz yüze görüşme tekniği ile uygulanmıştır. Bireylerden 24 saatlik geriye dönük besin tüketim ve fiziksel aktivite kayıtları alınmıştır. Vücut ağırlığı ve boy gibi antropometrik ölçümler beyana dayalı olarak toplanmıştır. Hedeflenen 200 kişiden 30'unun, Tanita BC418 cihazı ile vücut komposizyonu tespit edilmiştir. Öğrencilerin yaş ortalaması kadınlarda 20,67±2,31 yıl ve erkeklerde 21,08±2,70 yıldır. Ortalama Beden Kütle İndeksi (BKİ) değerleri 22,8±4,10 kg/m2 bulunmuştur. Öğrencilerin ana öğün sayısı ortalaması 2,4±0,66 ve ara öğün sayısı ortalaması 1,1±0,90'dir. Bireylerin en çok sabah öğününü atladıkları, en az akşam öğününü atladıkları görülmektedir. Bireylerin en çok tükettikleri yiyecekler ve içecekler kahvaltıda zeytin, peynir ve çay, öğlen ve akşam yemeğinde sulu yemek ve ara öğünde meyve, tatlı bisküvi, kurabiye ve çikolatadır. Günlük enerji alımı erkek bireylerin 1986,7 kcal ve kadın bireylerin 1713,5 kcal'dir. Bireylerin %36,5 sedanter veya hafif aktif, %50,0'sinin aktif veya orta aktif ve %13,5'unun ağır aktif olduğu saptanmıştır. Vücut kompozisyonu hesaplanan bireylerin ortalama vücut yağ miktarı ve fiziksel aktivite durumu arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). Araştırma sonucunda öğün sayısı ile BKİ arasında bir korelasyon tespit edilememiştir. Fakat istatiksel olarak anlamlı olmasa da, obez grubun diğer gruplara göre toplam öğün ve ara öğün sayısı düşüktür. Öğrencilerin bilinç düzeyi artırılmalı ve yeterli ve dengeli beslenmelerini ve fiziksel aktivite düzeylerini arttırmayı sağlayacak politikalar geliştirilmelidir.